13 Ağustos 2014 Çarşamba
Umutsuzum..
Bakışlarım ürkek,
Nefesim titrek,
Tenim üşüyor..
Şimdi sen içimde hiç bilmediğin bir derinliktesin..
Sen bir yıldız bense bir peridot taşıyım..
Sen gökyüzünde parlak bense yerin dibinde çamur aşıyım..
Ey gönlüme kanat takan,
Neden duymuyorsun ki yüreğimin çırpınışlarını..
Oysa bakışlarım böyle ürkekken,
Yüreğim böylesine yenik, gücüm böylesine tükenikken..
Bir nefes versen kesilen şu amansız soluğuma...
Bir tutsan yıkık duvarlarımdan..
Bir öpsen acıyanlarımdan,
Bir sevsen beni kimsesiz çocukluğumdan..
Ey bahar diye ateşi ruhuma yükleyen,
Sessiz sessiz haykırıyorum sana her defasında!
Neden duymuyorsun beni?
Neden bir türlü anlamıyorsun notalarımı?
Neden sesime ses, yüreğime es vermiyorsun?
Ey gözleri gözlerimden çalan,
Ey defterde yarim olan..
Ey beni benden alan..
Duysan, görsen, anlasan..
Yitiyorum ya,
Sen bilmiyorsun!
13.08.2014 / Kars-Sarıkamış
1 Ağustos 2014 Cuma
Üzgünüm..
Üzgünüm çocuk..
Ellerim, kan dolu avuçlarını sıkıca tutup seni o zulmün içinden çekip alamadığı için..
Ben burada böyle pervasızca yaşarken sen orada öyle masumca öldüğün için..
Üzgünüm çocuk,
Yüreğinin kanatlarını semaya bu kadar çabuk çırpıp, umutlarını yalnız başına gönderdiğin için..
Canı ten kafesinden böylece erken ve öylesine bir zulümle uçurduğun için..
Üzgünüm çocuk,
Vicdanlar böylesine kara, zulümler böylesine soğuk, kalpler böylesine katı
En çokta bayramlar böylesine kanlı olduğu için..
Üzgünüm, üzgünüm ya..
Gelemiyorum, senin avuçlarına düşen kurşunlara ben siper olamıyorum..
Basıp seni bağrıma, korkma yavrum geçecek diyemiyorum..
Üzgünüm..
Elimden üzülmekten başka bir şey gelmediği için..
Sen orada annesiz, babasız, kardeşsiz bense burada kendime fazlayken,
Kimsesizliğine yetip, eksiklerini telafi edemediğim için..
Bitsin istiyorum çocuk..
Sana yapılan bu eziyetler, bu katliamlar dursun istiyorum..
Sen bir gül, senin gülüşünle kararmış insanlık tebessüm etsin istiyorum...
Biliyor musun çocuk?
En çokta gelip yanına sana yapılanları durduramadığım için..
Senin acın karşısında bu kadar aciz olduğum için üzgünüm..
Yine de sen en emin olana emanetsin,
Yine de senin hakkın yerde kalmayacak bil çocuk..
Gün gelecek hakimlerin en adaletlisi,
Efendilerin efendisi,
Kudretlilerin şahı hakkını sana teslim edecek çocuk..
Korkma Çocuk;
Biz bir dünya dolusu insan soramıyoruz ya sana yapılanların heseabını,
Korkma! "O" zalimlerin zulmününden bir bir soracak..
Bekliyorum, bekliyorum ya şimdi elimden başka bir şey gelmiyor..
Sadece dua ile bekliyorum çünkü yüreğimi tek avutan bu çocuk..
Tek avuntum zalimlerin akıbetini bilmemdir..
Tek avuntum seni kalben en emine emanet edebilmemdir..
Kendim için üzgünüm ama senin için hala umutluyum çocuk...
**Suçu ÇOCUK olmak olup, zulüm ile cezalandırılan tüm dünya çocuklarına..
Ne olur siz hep gülün..**
// 01.08.2014
Hem dünya hem kendim için umutsuzluğun dibine vurdum..
Merak edip soranlara selam olsun..
Sıhhat olarak iyiyim..
Dualarınıza talibim..
Merak etmeyin..
17 Temmuz 2014 Perşembe
Ölüm
Gidenler mi mahzun daha çok yoksa kalanlar mı..?
Bilinmezlik hakim olmuşken yaşamaya;
Ölmek mi daha kolay yoksa kalmak mı..?
Bu gün nutkum yarım yamalak..!
Bu gün hayat bana çok fazla uzak..!
Kendi derinliğime dalmış yaşarken bi yerlerde;
Adını koyamadığım bir şeyler geçiyor aklımdan iz bırakarak..!
Ya rab,
Sana vuslat var bu işin ucunda,
İster yüz yıl olsun bu ömür ister bir saat!
Bilmiyorum!
Garip hülyalarda yüzüyorum,
Garip düşüncelerle kendimi dizginliyorum..!
Korkuyorum!
Ölüm hem çok yakın,
Hem de çok fazla uzak.....!!!
(Tekrar)
(Tekrar)




