Ben, Ben Olmasaydım?

Bazen düşünüyorum olduğumdan farklı biri olmayı ve yaşadığım hayattan farklı bir hayat yaşamayı..
Mesela prenses olabilirdim diyorum, kim istemez ki?
İsterseniz şimdi gidin sorun tüm küçük kızlara, hepsi özünde birer prensestir zaten :)))
Düşünsenize herkes el pençe divan önünüzde, ülkenin yüreği sizin için çarpıyor, tüm genç delikanlıların kalpleri size bağlı, birine tebessüm etmeniz ne büyük lütuf..
Ama sonra prensesin eğitimleri, hep girmesi gerektiği dar kalıp, içinde bulunması gereken sorumluluk ve ciddiyet aklıma geliyor aman boş ver diyorum..
Sonra çoban yapıyorum kendimi, gün boyunca koyun kuzu peşinde aylak aylak dolan dur diyorum, beden yorulsun ama beynin rahat..
Hem diyorum o ağaç senin, bu çiçek benim..
Belki de küçükken izlediğim Heidi'nin Alp Dağlarının dibinde doğal doğal yaşayayım diyorum..
Sonra aklıma özene bezene baktığım, peşlerinde dolandığım koyunlarımın, kuzularımın hunharca(!) kesildiği geliyor hemen ondan da vazgeçiyorum..
Sonra doktor oluveriyorum birden, hastalara mucizevi şifalar bulan, mevlanın kullara bahşettiği gizemleri keşfeden ben oluyorum..
Tüm hastaları iyileştiriyorum, tüm ağrıları dindiriyorum, dünyada benden iyisi yok! İnsanların hepsini mutlu ediyorum, sonra başkalarını mutlu etmeye çalışırken kendime ayıramayacağım zaman geliyor aklıma ondan da vazgeçiyorum..
Seyyah olsaydım mesela diyorum, o ülke senin bu okyanus benim gezseydim. Keşfederek tüm alemi daldan dala uçan kuşlar misali, oradan oraya sürükleseydi hayat beni.. Ama neden sonra kırılan kupamı bile özleyip üzülen benim geride bırakacağım onca güzelliğin ve dostun özlemini düşünüyorum yok yok bu zor diyorum..
En sonunda ekmek elden su gölden bir sahil kasabasında yaşayan bir yaşlı oluyorum. İş yok, güç yok! Koca günler akşama kadar benim. Gez dolaş, gün bitinceye kadar otur, yat! Hiç çalışmak yok..
Sonra hafta sonları bir gün ev temizlemekle geçtiğinden diğer gün daha öğlen olmadan evde oturmaktan sıkıldığım bir ampulün yanma edası ile zihnimde beliriyor, hemen kendime geliyor ve sonunda acı gerçekle yüzleşip tamamen kendim oluyorum ve olmayı düşlediğim her karakterde böylesine sıkılacak üzülecek parçalar bulduğum için kendime kızıyorum..

Sonunda kendim oluyorum da işte orada da bir türlü huzuru bulamıyorum.. Eee nasıl olacak peki? Siz söyleyin, ben ben olmasaydım KİM olmalıydım..

Çocukluğumu anımsattı bana bu şarkı :) Sizlerle paylaşmak istedim.


NOT: Uzun süredir buralarda olmayışıma sitemde bulunan dostlar, sizi seviyorum ama son zamanlarda kendimi pek sevemiyorum o yüzden okumaya değil ama yazmaya ara vermeliydim..

Yazsam mı? Yazmasam mı?

Düşüne düşüne içim şişti, yazmak ise benim kaçış kapılarımdan biridir. Neyden kaçış diye soracak olursanız en çok kendimden ve sürekli düşünmekten.
Düşünmekten yorulur mu insan? Bu sorunun cevabı diğerlerinde nedir bilmiyorum ama ben ciddi anlamda yoruluyorum. Bazen aklımın sıfırlanmasını istiyorum belki tehlikeli bir istek ama kötü olan her şeyi unutmak istiyorum..
Mesela kötü insanları, o insanlara ait kelimeleri, fiilleri..
Kötü olayları, tecavüz haberlerini, kaza haberlerini, çatışma haberlerini, savaş haberlerini..

-En çokta zulme maruz kalan masum çocukları...

İçimde histeriyle çelişen vicdanım ise unutmak çözüm mü diye sorguluyor, beynimi yiyor adeta..
Elbet çözüm değil ama tüm bu olan bitenler karşısında ki acizlik öyle ağır ki, hiç bir şey yapamayan olmak unutmayı yeğletiyor bana..
Başta da dediğim gibi kendimden kaçmak için bir şeyler yapmam lazım zira böyle giderse insanlığın geldiği bu nokta (savaş, kin, öfke, kibir, darbe, endişe, çocuklar ne çok var bu noktanın virgülleri değil mi?) beni delirtecek.. Gerçek delilikten bahsediyorum çünkü artık sindirip kafamdan atamaz hale geldim. En çokta ötekileştirenler konusunda sürekli düşünüyorum sağ, sol, din, cemaat vs. Herkes taraf tutmakta özgürdür eyvallah da öyle bir nokta var ki taraf olduğunda dünyayı kendinden ibaret saymak kendinden olmayana böcek gözüyle bakmak işte bu durum midemi bulandırıyor.. Bir de taraf olup vatanına saldırmak o apayrı bir konu ki ele bile alamayacak kadar ürkütüyor, kızdırıyor, hasta ediyor yor yor yor bitmiyor işte onun hissiyatı!

Böyle insanlar gördüğümde içimde kusma isteği beliriyor bu yalan değil gerçekten istemsiz şekilde öğürecek duruma geliyorum.. Sonra bu tarz insanlara verilecek cevaplar sürekli dolanıyor beynimde ama son zamanlarda edinmeye çalıştığım "SUS" öğretisi dilimi bağlıyor.. Keşke beynimde ki sesin dilini de bağlasa ama işte dilim sustukça beynim konuşuyor, hakaretler savuruyor, ahkamlar kesiyor, neden susuyorsun diye haykırıyor...

Sonra yine kendi cevabını beynim veriyor; Konuşsam ne değişecek?
İşte konu başlığı da bundan mütevellit; Söylesene YAZSAM ne değişecek?

Daha ötesi de var da yorgunum be, yemin ederim çok yorgunum...

// Tek çocuklar gülsün o bana yeter...

..... .... ......... !

...

Hangi bakışın hangi tükenişin esiriyim ki?
Neden hep böyle sessiz ve yarım kalıyorum..
Neden bitmiyor kışlar?
Neden sökmüyor şafak da alacakaranlık her yer..
Neden hep çaresizim..
Neden tak ettiği yerde kesip atamıyorum..
Neden bu kadar zor......
Neden her gün biraz daha tükeniyorum.....

Araftayım...
DAYANAMIYORUM....

Aşkı yüreğimden terk ediyorum.....
Kendimi de bitiriyorum bu gün.....

Bu da Geçer..

Ben ne kadar aciz ve günahkar olsam da ..
Öyle büyük ve merhametli bir yaratıcının kuluyum ki..
Benim dünyalar dolusu günahım da olsa,
Bilirim ki onun dünyalara sığmayacak kadar sonsuz af kapısı var..
Rabbim ben her türlü kirli günahımdan pişmanım..
Rabbim ben çok basit ve aciz bir kulum..
Defalarca hatalar işledim..
Bilerek, bilmeyerek işlediğim her günahtan pişmanım..
Ruhumda ki karanlıktan, nefsimden, şeytandan ve tüm şeytanlaşmışlardan sana sığınırım..
Affet Allah'ım bu aciz kulun tüm varlığı ile sana sığındı, sen büyüksün...

Geçer elbet tüm her şeyin ötesinde bir Allah var!!!

İzlenesi Bloglardan Seçmeler

Son zamanlarda takip etmekten zevk aldığım bir kaç blog hakkında kısa bir tanıtım yapmak istedim. Benim izlemekten, okumaktan, karışmaktan ve yorumlamaktan geri kalmamaya çabaladığım sizlerinde kimi zaman neşelenecek, kimi zaman bilgi sahibi olacağınız bu bloglara ulaşmanızı istediğim için bu gün bu yazıyı kaleme alıyorum :) Buyurun sevilesi bloglara ;


 Sevda Yanığım

Bu yazıyı hazırlamamın asıl sebebi "Blogger" dünyasına yeni katılan bir arkadaşımı tanıtmak istememdir. Kendisi yakınen tanıdığım olur ve içinde bulunduğu duygu dünyasını güzel şiirlerinde bloguna yansıtmaya başlamıştır bile. Şiir severler hadi iş başına, bu blogu mutlaka ziyaret etmenizi ve orda yayımlanan şiirlerden payınıza düşeni almak için Sevda Yanığım- Bazı İnsanlar Bazen İnsanlar'a TIKLAYINIZ





Yazyağmurları-Vuslat

Kimi zaman neşeli, kimi zaman çocukluğundan kesitler eşliğinde hüzünlü çoğunlukla bilgi yüklü blogger kullanıcısı nazenin Vusat Abla'mın blogu. Geçmişin izlerini öylesine güzel taşıyor ki, bazen kendinizi onun yerine koyup onun yaşanmışlıklarını rüyalarınızda bile görebiliyorsunuz.


 ALLAH Ne Verdiyse!

Bu akşam ne pişirsem diye bir derdiniz mi var? O zaman kaçırmayın bu blog tam size göre, güzel kıssalar eşliğinde, bir birinden güzel görseller eşliğinde enfes yemekler yapan güzel insanın blogu. Yemek yapmaya ihtiyacınız yoksa bile güzel pastaların seyrine mutlaka uğramalısınız..



Bu günlük bu üç blogu keşfe durun zaman zaman yine tanıtımlara devam edeceğim. Sevgiyle ve bloggerla ve tabi ki benimle kalın :)

...

Resim : Seyid ÇOLAK

Şimdi..
Bir yanımda bastırılmamış isyanlar,
Bir yanım hala tebessümlere, sebeplere muhtaç..
Canım yandı! Yanıyor..
Umuda gebe yüreğim, param parça..

Yitiğim!
Karanlıklar bu gün daha da korkutuyor beni..
Tükenmenin arefesinde, nefesim kesildi..
Takatim, direncim yetmiyor beni ayakta tutmaya..

Takvim denilen zaman çizelgesinde?
Bu günün adı nedir söyleyin..?
Mevsimlerden hangisi dolanıyor ortalıklarda..
Ben/benim..
Hazan fırtınaları eserken gölgemde..
Siliniyorum git gide, yetiş!

Her gün biraz daha ölüyorum ya..
Her gün biraz daha ..
..

Bayram Sevinci/ Tebriği

(ALLAH'ımm bu nasıl bir şey böyle, ballı ballı yemek lazım bunu!!
Nette buldum resmi, kimin bilmiyorum ama sonsuz kere MaaşALLAH!!)

Herkese merhaba,
İçim kıpır kıpır şu an da,
Biliyorum benden beklenen bir davranış değil ama;
Önümüzde ki haftanın bayram nedeniyle kocaman bir hafta hiç kesintisiz tatil olması dolayısı ile mutluyum, mesudum efendim.. :)
Bu aralar uyuşukluk abidesi olan bendeniz koca bir haftayı yatarak geçireceğim desem de inanmayın,
(kesin kendime yapacak bir iş bulurum ama) önümüzde ki haftaya dair şuan da tüm planım yatmak :D)
Belki yarın bir daha vakit bulup yazamam endişesi ile hazır kendime ayırabileceğim saliseler kırıntısı kadar vakit de bulmuşken, bulabilmişken, buradan ilanı tebrik yapayım, herkes'in bayramını kucak dolusu sevgilerle kutlayayım istedim..

Üstelik bu gün havanın da cıvıl cıvıl olması beni olumlu yönde etkiledi :)
Huzurluyum çok şükür, sonsuz kere şükürler olsun, hamdolsun..

Herkese kucak dolusu selamlar gönderiyorum..
Büyüklerimin ellerinden, küçüklerimin gözlerinden öpüp, tüm Müslüman aleminin Mübarek Kurban Bayramını kocaman tebrik ediyorum..

Ve son not; Hani taa fiii tarihinde bir söz vermiştim evimin yapım aşamasında ki resimlerini paylaşacağım diye;
Homurtular duyar gibiyim bazılarından (!) evet bayramdan sonra yapım değil bitim hali olacak ama onu yapacağım, kesin ama bu sefer..
Tabi ölmezde sağ kalır isek bi izniALLAH..
Bekleyenlere heyecanla duyurulur..

Sevgiler, saygılar, kucak dolusu sevgiler :)

DANTELDEN AVİZE YAPIMI & SEMAN'IN ÇEKİLİŞİ VAR :)

Uzun bir aradan sonra herkese merhaba..
İş, güç kovalamaca derken nihayet kendime ve sizlere ayıracak bir vakit kırıntısı buldum..
Bu aralar şiir-yazı perisinin yolu benim düşünce loblarımdan pek geçmiyor anlaşılan, hiç gelmiyor elime, dilime yazma hissi..
Ama kaç zamandır paylaşmak istediğim güzel bir konu var ve ne yazık ki hep erteleyip duruyorum.
İşte geldim bu gün onu sizlerle paylaşmaya :)
Elbet daha önce bileniniz, göreniniz çoktur :) Hatta yapanınız bile vardır eminim :)
Çok mu merak ettiniz, söyleyeyim efendim;
Bizim mucit hanımlar el emeği göz nuru dantelleri farklı tarzlarda değerlendirmeye devam ediyor, nasıl mı?
Şık ve tasarım harikası avizeler yaparak..
Üstelik yapım çok kolay!
Bayıldım ben, şatafatlı lambaları sevmiyorum o yüzden bende denemeyi düşünüyorum (Annem Duymasın :)) ve denemek isteyenler için bir haber sitesinde karşılaştığım anlatımıyla beraber resimleri buradan paylaşıyorum.

Ama ona gelmeden önce sizlere bir çekilişi duyurmak istiyorum.
Sema'nın günlüğü blog sahibesi arkadaşımız bir birinden kıymetli hediyelerle güzel bir çekiliş düzenlemiş.
BAKMAK VE KATILMAK İSTEYENLER TIKLASIN :) Bizlerde bu çekilişi yalnız bırakmayalım. Arkadaşımızın gönlüne sağlık.


Şimdi gelelim dantelden nasıl avize yapılırın faydalarına :)

(NOT : Burada ki resimler ve açıklamaları ŞU SİTEDEN aldım :) )




Yuvarlak biçimli dantelleri bir araya getirin. Buruşuk olmaması ileri ki aşamalarda işinize yarayacaktır.



Seçtiğiniz dantelleri duvar tutkalıyla ( duvar tutkalı işin sırrı) kaplayın.



Yuvarlak biçimli ya da lambanızın gözükmesini istediğiniz bir biçimdeki balonu şişirin.



Tutkalladığınız dantelleri uçları mutlaka birbirine değecek şekilde balonun üzerine yerleştirin. Daha sağlam olması için bir kat daha duvar tutkalı sürün.



Bir yere asarak sabitlediğiniz balonu bir gece bekletin.



Bir gece bekleyen ve üzerindeki dantellerin kuruduğundan emin olduğunuz balonu söndürün.



Ampul geçebilecek bir şekilde üst taraftan delik açın. Elektrik aksamını geçirin. Ve lambanız hazır!

Evet yapımı bu kadar kolay arkadaşlar. İnternetten bulduğum bir kaç model de böyle;

AĞAÇLAR KADAR OLABİLSEYDİK..

Son günlerde sosyal medya denen yayın ortamında bir kavgadır aldı gidiyor..
Birileri birilerine sürekli hakaret içerisinde, bir çekememezlik, bir kavga furyası..

Ülkede tam bir şeyler azıcık düzelecek umudu taşıdığımızda, yabancı güçlerin oyunuyla halk haklı haksız galeyana geliyor, getiriliyor.

İnsanlar birbirlerini çoğu aslı olmayan resimlerle, asparagas haberlerle kışkırtıp germe derdinde... Resmen gözlerimizin önünde kocaman bir halk ikiye bölünüp karşı karşıya savaşa sokuluyor, ama kimse görmüyor..

Borsa çöküşleri tavan yaptı, bir gram düzelen ekonomi yine dalga dalga..

Dedim ki eyvah kesin biri çıktı milli değerlerden birini kati suretle tenkit etti ondan bu feryat figan..

Ama gelin görün ki nedenini okuduğunda gözlerim doldu, yazık dedim.. Zira gezi parkı diye bir mekanda kesilmek istenen ağaçlar başlangıcı olmuş bu yerle yeksan eden sözde direnişin..

Sözde direniş diyorum şimdi bir taraf bana yancı çıkacak diğer tarafta topa tutacak..

Hayır ikisini de istemiyorum!!!

Tek düşünebildiğim keşke şu ülkede ağaç kadar değere sahip olabilseydim..

Çok duyarlı(!) vatandaşlarımız, 2001-2002 yıllarında biz liseli çocuklar okul kapılarında başımızda ki örtülerden tutulup yerlerde acımasızca sürüklendiğimizde, polisi, askeri hiç bişey dinlemeden coplarla bizleri sere serpe dövdüğünde, üniversitede okuma haklarımız adına kat sayı dedikler aptal bir eşitsizlikle engellendiğinde, alındığımız ikna odalarında çeşitli tehditler ve hakaretler işittiğimizde söyleyin ALLAH aşkına fotosentez yapamadığımız için mi bizlere kör, sağır ve dilsizdiniz?

Yeşil renkli olmadığımız için mi onca çileye, göz yaşına, yalvarışa sustunuz, tek kelime etmediniz. Yoksa o zaman size dokunmayan yılan bin mi yaşasaydı..

Bu kadar hak hukuktu derdiniz madem, o zaman ben hiç birinizi göremedim! Neredeydiniz, insanlığınızı tatile mi göndermiştiniz? Çünkü insan olan onca insanlık dışı harekete, yapılana susamazdı!!!!

Bu gün ağaçlar kesilmesin diye avaz avaz bağıran ey halk, bizlerin ruhları, umutları, çocuk hayalleri kılıçtan geçirildi bir zamanlar neredeydiniz???

Yazık, çok yazık..


Hatırlatayım mı??

Biz o zamanlar demiştik, SUSMA, SUSTUKÇA SIRA SANA GELECEK diye..

O zaman şimdi sokaklara dökülenlerin çoğu böyleydi.. (istisnalar alınmasın)

KOCAMAN BİR TEBRİĞİ HAK EDEN **BLOGSTAR** SEÇMELERİ

     
ADAY GÖSTERMEK VE OY VERMEK İÇİN TIKLAYINIZ...!!!

       Geçen sene ve bu sene bin bir emek ve gayretle hazırlanan bir aktivite olan **BLOGSTAR**ı ve bunu hazırlayan bbm yazarlarını gönülden tebrik ediyorum.

        Harcanan çaba, uğruna dökülen emek o kadar çok ki.. Hiç bir karşılığı olmadan, sadece daha güzel bir ortam, bloglara şenlik olması adına yapılan bu olayı canı gönülden destekliyorum ve emeği geçen her arkadaşa teşekkür ediyorum.

        Bence zaten sizler de birer starsınız :))))

        Her bir arkadaşı detaylı bilmesem de Bloglar Mahallesi, BBM-ÇARŞI sahiplerine ve üyelerine tüm sevgilerimi gönderiyorum..

        Ve ve özellikle bu kadar az aktif olabildiğim dönemde beni hala EN DUYGUSAL BLOG ve EN DUYARLI BLOG kategorilerinde aday gösteren sevgili, vefalı arkadaşlarım size de yürekten sevgilerimi ve teşekkürlerimi gönderiyorum.

        Hiç bir çıkarı olmayan bu yarışmada beni zaten geçen sene mest ettiniz, birinci yaptınız. Bu sene de hala hatırlarınızda yer edinebildiğim için çok mutluyum ve sizlere de müteşekkirim.

        Hala haberi olmayan arkadaşım varsa eğer isterseniz siz de sevdiğiniz blogları önerebilir, onları herkesin tanıması için oy verebilirsiniz. Bunu yapmak için Aşağıda vereceğim linki tıkladığınızda açılan sayfada gerekli kısımları doldurmanız yeterli olacaktır. Tek bir blogu istediğiniz her kategoriye eş zamanlı aday gösterebileceğiniz gibi, her kategoriye ayrı ayrı bloglar da önerebilirsiniz. Gerekli olan tek şey sayfa başında sizin bilgilerinizin olduğu yeri ve alt tarafta ta olan kutucuklara da (her kategori için ayrı bölüm var sayfa sonuna kadar bakınız) adaylarınızın bilgilerini girmenizdir. Bu kadar basit yani :)

ADAY GÖSTERMEK VE OY VERMEK İÇİN TIKLAYINIZ...!!!

Gurur Duydum Seninle (Seyid ÇOLAK)

Liseden Sevdiğim ve değer verdiğim bir arkadaşımın yönetmenliğini ve senaryo yazarlığını yaptığı kısa filminin CANNES FİLM FESTİVALİ'nden davetiye aldığını duyunca çok sevindim ve gurur duydum.
Sanatsal becerileri gelişmiş ve eserleriyle gittikçe kendini geliştiren bu arkadaşımın başarısını canı gönülden tebrik ediyorum.

KARA KAR - Kısa Film;

Kara Kar (Sinopsis)

Bir köyde babasıyla birlikte yaşayan Furkan, vücudunun belden aşağısını hareket ettirememektedir. Babası ise yetiştirdiği hayvanlardan elde ettiği gıda maddelerini en yakın ilçede satarak geçimlerini sağlamaktadır. Furkan eğitimine devam etmek istemekte ve hayalini kurduğu büyük evi babasıyla birlikte kartondan da olsa bitirmeye çalışmaktadır. Okul ilçede olduğu için de baba oğul her gün zorlu bir yolculuğu çıkmaktadır. Yine bir gün okula gitmek için yola çıkan baba-oğul şiddetli bir kar fırtınasına yakalanır.

Fragman:

☆ Göbekli Tepe - Urfa (Mutlaka Okuyunuz)

☆Arkadaşlar geçtiğimiz hafta şirketimiz ile küçük bir gezi düzenleyip Antep-Urfa-Mardin-Diyarbakır turu gerçekleştirdik. Bu tura dair çok güzel resimlerim ve paylaşmak istediğim bilgiler var fakat iş yoğunluğum ve rahatsızlığım nedeniyle bu paylaşımı erteliyorum.

☆Ama çok önemli olması sebebiyle bu turda benim en çok dikkatimi çeken, Türkiye ve Urfa için paha biçilmez bir tarihi değeri olan Göbekli Tepe'yi sizlere anlatmak istiyorum. Bu yer beni gerçekten çok etkiledi üstelik benim daha önce hiç bilmediğim bu yer aslında bizden ve bizim milletimizden başka dünyada ki diğer herkesin dilindeymiş, yaptığım küçük araştırma da bunu öğrendim.

☆Bizim şuan yüzüne bile bakmadığımız bu değer ilk insan ve medeniyetlere dair çok büyük ipucular veren çok eski, hatta şimdiye kadar keşfedilmiş en eski tarihi tapınaktır.

☆☆☆Ve şuan arkeolojik kazı çalışmaları bile Almanlar tarafından yapılmaktadır.☆☆☆

☆Dünyanın dünya mirası ve değeri kabul ettiği ve en ince ayrıntısına kadar adım adım gelişmeleri takip ettiği bu yer ülkemiz tarafından ibretliktir ama henüz kültürel değer olarak kabul görmemiş ve korumaya bile alınmayacak kadar özensiz ve ilgisiz bırakılmıştır.

☆Öyle ki kazı esnasında ortaya çıkarılan çok değerli bir heykel bu ortamdan kolayca çalınmıştır.

☆Bu konu hakkında bize gönderilen çok güzel bir pps sunum dosyası var. Bu yazının ekinde tıklayacağınız linkten bu dosyayı indirmenizi, mutlaka izlemenizi ve başka insanlara da önermenizi önemle rica ediyorum.

☆Lütfen bu konuya duyarsız ve ilgisiz kalmayalım, topraklarımızdan fışkıran tarihi eserlerimize, değerlerimize ve ülkemizin geçmişine sahip çıkalım.

☆☆☆SUNUM (PPS) DOSYASINI BURADAN İNDİREBİLİRSİNİZ☆☆☆