Mevsimler..

Mevsimler gelip geçiyor yüreğimden!

Ve ben..

Küçük bir umut tohumu ektim aşka dair gönül toprağına..

Yaz, kış demeden bekliyorum..

Bir bahar sabahı diyorum..

Diyorum da..

Olmuyor be!

Mevsim ya çok sıcak, ya yüreğim çok soğuk..

Beklemekten başka ne çarem var ki?

İmkansız düşler biraz daha yakıyor canımı..

Sabır taşı çatladı, bekliyorum..

Tükendi umut, tutmadı tohum...

Ben hala bekliyorum...

Bekle Geçecek..

Korkuyordu..
Ürkek bakışlarında hep aynı perişanlık..
-"Yine kaybeder miyim?" diye sordu kendine..
Aslında biliyordu korktuğu onu kaybetmek değil yalnız kalmaktı..
Hesapsız ve kimsesiz kalmaktı..
Güldü kendi kendine, buruk bir tat bırakmıştı bu tebessüm dudaklarında..
-"Ne kadar acı değil mi.." diye söylenmeye, kendine sormaya devam etti..
Evet çok acıydı, etrafında ki kalabalığa rağmen bir yığıntıya muhtaç olması..
Kendisini sevmeyen bir yüreğe böyle teslim olması sadece kendi suçu muydu?
Yoksa içinde bulunduğu kuru kalabalık mıydı onu bu pervasız acizliğe iten..

Cevap belliydi, belki ama..
Beyninde ki düşünceleri susturmayı denedi,
Bu soruları durmaksızın sorup durmak, düşünüp kurmak kendini acıtmaktan öteye gitmiyordu..
Ne yapmalıydı, biliyordu..
Biraz canı yanacaktı ama yapmaktan başka ne çare vardı ki zaten?
Bir avuç zaman aldı sonra, sol yanından gömleğini kaldırıp kalbinin kırık parçalarına sürdü..

-"Bekle.." Dedi, yine kendiyle konuşmuştu..
-"Bekle, geçecek.."

Hayaller'im..

Ne hoştur hayal kurmak..
Bende ise daha bir hoştur..
Hayal dünyasında yaşamayı çok severim, belki de hayatın bu kasvetine katlanabiliyor olmam ondan..

Düşünsenize bu kadar kötülüğün olduğu bir dünyada hala umut edip yaşabiliyorsak bu hayal edebildiğimiz içindir..

Ben hayallarimle gerçeği karıştırırım çoğu zaman.
Hüzünlerimde geceleri gündüz, gündüzleri de gece olarak yaşamayı huy edinirim kendime..
Derim ki; " sabret bu bir rüya ve başını yastığa koyduğunda başlayacak tatlı gerçekler.."

Hissettiğim yorgunluk ve yoksunluk, baktım ki hayallerimi de tüketiyor..
Ne garip bir ruhtur insan..
Gerek okurken, gerek izlerken dokunduğum her mutlu sonlu hikaye bana hüzün veriyor..
Kendi mutsuzluğumun derinliğini hatırlıyorum..

Hayallerimde ki başrol oyuncusu olarak artık sahtesini hayal dünyamda kurgulamaktan yoruldum..
Hayallerden ve hayatlardan yoruldum...
Kalbimin ritimsizliğinden, heycansızlıktan yoruldum..

En zoru da her sabah mutlu bir hayalden mutsuz bir dünyaya uyanmaktan yoruldum..

:(

DANTELDEN AVİZE YAPIMI & SEMAN'IN ÇEKİLİŞİ VAR :)

Uzun bir aradan sonra herkese merhaba..
İş, güç kovalamaca derken nihayet kendime ve sizlere ayıracak bir vakit kırıntısı buldum..
Bu aralar şiir-yazı perisinin yolu benim düşünce loblarımdan pek geçmiyor anlaşılan, hiç gelmiyor elime, dilime yazma hissi..
Ama kaç zamandır paylaşmak istediğim güzel bir konu var ve ne yazık ki hep erteleyip duruyorum.
İşte geldim bu gün onu sizlerle paylaşmaya :)
Elbet daha önce bileniniz, göreniniz çoktur :) Hatta yapanınız bile vardır eminim :)
Çok mu merak ettiniz, söyleyeyim efendim;
Bizim mucit hanımlar el emeği göz nuru dantelleri farklı tarzlarda değerlendirmeye devam ediyor, nasıl mı?
Şık ve tasarım harikası avizeler yaparak..
Üstelik yapım çok kolay!
Bayıldım ben, şatafatlı lambaları sevmiyorum o yüzden bende denemeyi düşünüyorum (Annem Duymasın :)) ve denemek isteyenler için bir haber sitesinde karşılaştığım anlatımıyla beraber resimleri buradan paylaşıyorum.

Ama ona gelmeden önce sizlere bir çekilişi duyurmak istiyorum.
Sema'nın günlüğü blog sahibesi arkadaşımız bir birinden kıymetli hediyelerle güzel bir çekiliş düzenlemiş.
BAKMAK VE KATILMAK İSTEYENLER TIKLASIN :) Bizlerde bu çekilişi yalnız bırakmayalım. Arkadaşımızın gönlüne sağlık.


Şimdi gelelim dantelden nasıl avize yapılırın faydalarına :)

(NOT : Burada ki resimler ve açıklamaları ŞU SİTEDEN aldım :) )




Yuvarlak biçimli dantelleri bir araya getirin. Buruşuk olmaması ileri ki aşamalarda işinize yarayacaktır.



Seçtiğiniz dantelleri duvar tutkalıyla ( duvar tutkalı işin sırrı) kaplayın.



Yuvarlak biçimli ya da lambanızın gözükmesini istediğiniz bir biçimdeki balonu şişirin.



Tutkalladığınız dantelleri uçları mutlaka birbirine değecek şekilde balonun üzerine yerleştirin. Daha sağlam olması için bir kat daha duvar tutkalı sürün.



Bir yere asarak sabitlediğiniz balonu bir gece bekletin.



Bir gece bekleyen ve üzerindeki dantellerin kuruduğundan emin olduğunuz balonu söndürün.



Ampul geçebilecek bir şekilde üst taraftan delik açın. Elektrik aksamını geçirin. Ve lambanız hazır!

Evet yapımı bu kadar kolay arkadaşlar. İnternetten bulduğum bir kaç model de böyle;

KOCAMAN BİR TEBRİĞİ HAK EDEN **BLOGSTAR** SEÇMELERİ

     
ADAY GÖSTERMEK VE OY VERMEK İÇİN TIKLAYINIZ...!!!

       Geçen sene ve bu sene bin bir emek ve gayretle hazırlanan bir aktivite olan **BLOGSTAR**ı ve bunu hazırlayan bbm yazarlarını gönülden tebrik ediyorum.

        Harcanan çaba, uğruna dökülen emek o kadar çok ki.. Hiç bir karşılığı olmadan, sadece daha güzel bir ortam, bloglara şenlik olması adına yapılan bu olayı canı gönülden destekliyorum ve emeği geçen her arkadaşa teşekkür ediyorum.

        Bence zaten sizler de birer starsınız :))))

        Her bir arkadaşı detaylı bilmesem de Bloglar Mahallesi, BBM-ÇARŞI sahiplerine ve üyelerine tüm sevgilerimi gönderiyorum..

        Ve ve özellikle bu kadar az aktif olabildiğim dönemde beni hala EN DUYGUSAL BLOG ve EN DUYARLI BLOG kategorilerinde aday gösteren sevgili, vefalı arkadaşlarım size de yürekten sevgilerimi ve teşekkürlerimi gönderiyorum.

        Hiç bir çıkarı olmayan bu yarışmada beni zaten geçen sene mest ettiniz, birinci yaptınız. Bu sene de hala hatırlarınızda yer edinebildiğim için çok mutluyum ve sizlere de müteşekkirim.

        Hala haberi olmayan arkadaşım varsa eğer isterseniz siz de sevdiğiniz blogları önerebilir, onları herkesin tanıması için oy verebilirsiniz. Bunu yapmak için Aşağıda vereceğim linki tıkladığınızda açılan sayfada gerekli kısımları doldurmanız yeterli olacaktır. Tek bir blogu istediğiniz her kategoriye eş zamanlı aday gösterebileceğiniz gibi, her kategoriye ayrı ayrı bloglar da önerebilirsiniz. Gerekli olan tek şey sayfa başında sizin bilgilerinizin olduğu yeri ve alt tarafta ta olan kutucuklara da (her kategori için ayrı bölüm var sayfa sonuna kadar bakınız) adaylarınızın bilgilerini girmenizdir. Bu kadar basit yani :)

ADAY GÖSTERMEK VE OY VERMEK İÇİN TIKLAYINIZ...!!!

Ve Karşınızda Bay KIRPIK :) & Regaip Kandili

Bu resimde gördüğünüz cicinin adı Kırpık.
Bakmayın şimdi tüylerinin kırpılmış olduğuna daha bir ay öncesine kadar yastık doldurulacak yün topu gibi geziniyordu ortalarda, belediye sağolsun yakalamış ve bir güzel kırpmış :)
Eskiden de şekerdi ama şimdi daha bir yakışıklı olmuş hani biricik Kırpık'ımız.

Efendim Kırpık babamın pastanesinin orada yaşayan bir sokak köpeği.
Ama tabi esnafın canı, gözü olmuş, bizimkiler tarafından beslenilen tatlı, uslu ve miskin bir köpekçik.
Bende severim kendilerini, zira zaten annem huylarımızın benzeştiğini söyler.

Şiiii Gülmeyin :))))

Hadi anlatayım bari :)

Şöyle ki Kırpık pastanenin önünde ki paspaslara yatmaya bayılır. Tabi ki babam onu orada görene dek.
Babam Kırpık'ın paspaslar üzerine uzandığını görünce gelip Kırpık'a kızar.

Diyalog şu;

Babam:

-"Ben sana demedim mi buraya yatma diye bak müşterinin önünü kesiyorsun, kalk çabuk!"

Kırpık bunun üzerine usul usul kalkar yavaşça yolun karşısında ki parkın köşesine geçer ve oraya uzanır. Ne zaman ki babam gözden kaybolur, Kırpık yine ağır ağır yattığı yerden kalkar ve pastanenin önüne gelir, paspasların üstüne bir güzel serilir.

Tabi bunu gören ben ve annem bir birimize şöyle manalı bir bakış attıktan sonra gülmekten kırılırız. Ve işte tam o anda annemden beni yerin dibine sokacak, aynı zamanda pis pis sırıtacak bomba yorum gelir.

Annem;
-"Nursalkımı bu aynı sen, babanın gördüğü yerde onun istediklerini yapıyormuş gibi yapıyor, baban gözden kaybolunca yine kendi bildiğini okuyor."

Tabi bu yorumu duyan babam bize yan yan bakarken Kırpık ve ben kaçacak delik ararız :)))))

Bu olaydan sonra ne zaman Kırpık'ı görsem önce gizli gizli babama bakarım sonra Kırpık'a göz kırparım. Geçen akşam yine ortalarda babam yokken aşkımızı yaşadık Kırpık'ımla ve sonra o bana yakışıklı yakışıklı poz verdi bende bu tatlı varlığı sizlerle tanıştırayım dedim.


Bu arada bu gün 16 Mayıs Perşembe günü Mübarek Regaip  Kandili.

Rabbim bu geceyi hakkımızda ve ruhumuzda hayırlı, uğurlu kılsın. Umarım bu gecenin hürmetine, günahlardan sıyrılır, cemali ilahiye giden yolda bir adım daha atabiliriz. Tanıdığım, tanımadığım tüm müslümanların Regaip gecesi bol nurlu ve huzurlu olsun. Kandilimiz Mübarek olsun.

Sevgiler ve saygılar efendim.

∗ NURSALKIMI HAVA DURUMU..? ∗

Nihayet kendime dair yazacak vakit buldum..
Bu aralar şiddetli yoğunlukla seyreden işlerim var..
Bir de yeni ev telaşım..
Yakındır bir iki ay sonra taşınacağım..
Şimdiden bir sıkıntı aldı beni sormayın..

Yapılacaklar, seçilecekler, alınacaklar..
Duvar rengi, duvar kağıdı, duvar taşı..
Tülü, perdesi, mobilyaları..
Mutfak dolabı, daha neleri neleri..

Hepsi için ince eleme, sık dokuma gerekiyor..
İçime sinmeli bir kere yoksa defalarca değişim yaşarım iyi biliyorum..
Bir defa olsun temiz olsun diyorum, sonra yık, kır, dök, kaldır zor oluyor..
Ama kafam öylesine yoğun ve allak bullak ki..
Bu yoğunluk arefesinde nasıl bir düzen kuracağım kendime bilmiyorum!
İki hafta da bir hafta şehir dışındayım neredeyse, düzen alt üst olmuş durumda..
Şehir dışında olmasam ne yazar, şirkette ki işlerden beynim sızlıyor akşamları..

Öyle ki artık her cümleyi mix edip söyler oldum..

Hacigöz ile Karavat dedim en son! (Karagöz ile Hacivat yani)
Varın gerisini siz hesap edin..
Ben işte böyle bir kafayla hemde baharın en orta yerinde bir ev tasarlayıp, hazırlayıp taşınacağım.
Aman ALLAH'ım çıldırmamak içten bile değil..
Ne yapacağım, nasıl yetişeğim bilmiyorum!

İşte bu yüzdendir ki bu aralar nursalkımı karmaşık bir bahar havasında..
Ilık ılık esiyor kimi zaman, kimi zaman güneşli ama çetin ceviz rüzgarlı..
Dingin bir gök kuşağı tadında, ama firurengiz yağmurlar altında..

Oysa ben o üst resimde görünen dingin havadan istiyorum!
Lütfen ya sadece bir parça, çok mu şey bekliyorum ?
Hıh? söyleyin çok mu şey istiyorum???

Bu arada evimi kısım kısım sizlerle de paylaşacağım ALLAH nasip ederse, yaptıkça, seçtikçe sizlere de buradan yayın yapacağım :)
Fikirleriniz tabi ki önemli benim için.
Şimdiden herkese sevgiler,
İyi ve bahar tadında güzel bir hafta diliyorum..

MASALIMSI..!

Eyvah!
Aşk battı parmaklarıma, kanıyor..
Yüreğimi keder tutsak etti, sızlıyor..
Ah bu koyu gece, yapıştı gözlerime sanki!
Aymıyor!!!
Gün ağarmıyor..

Güneş rengini solgunluğa teslim etmiş..
Yeşili de solmuş pembesi de baharın!
Bu ne dermansızlık, dünya ağır bir romanın yapraklarından savruluyor..
Yavaş, yavaş..
Sessiz ve anlamsız!


Kararsızlık dişlerime takılmış, dökülemiyor dudaklarımdan,
Ey sevgili, yeninden bul beni!
Sevda ile var et yine gülüşlerimi!
Bir aşkı bırakıver usulca gönlümün surlarından içeri!
Bahar olsun tenimde,
Aşk koksun yüreğimde,
Çiçekler açsın gözlerimde!

Hasretim ben öylesine sevilmeye..
Yüreğim masum bir çocuğun yanağının okşanması gibi avutulmaya hasret!
Ruhum hafif hafif kuytulanan terennümler gibi kaçak esintilere muhtaç..

Yoksa, yoksa yitiyorum bu salaş dünyanın fütursuz boşluğunda!
Sönüyor içimde ki ışık, insansı bir robota dönüşüyorum bende!

Zira, bir masala ihtiyacım var!
İçinde kaçamak bakışlar, tatlı bir heyecan ile kızarmış yanaklar olan!
Bir sevdaya tutunmalı ellerim, beni içine çeken karanlığa direnebilmek için!
İçimde ki ateş kül olmak üzere..
Küçük bir sevinçle üflemeye ihtiyacım var,
Yeniden mutluluk ile yanıp tutuşmak için..

Yok oluyorum..
Yavaş yavaş yitiyorum..
Ne olur tut ellerimden beyaz atlı prens..
Yoksa sonu gelmeyen bir masalın tutkusuz kahramanımsısı olmak üzereyim..
Yansımalardan bile silinip, yok olmamak için..
İçimde ki küçük kızın yaşamaya devam edebilmesi için..
Ne olur rüyalarımın sebebi, hayallerimin kahramanı..
Yeniden bir masalı birlikte yazalım..

Uzadı Yollar..

Uzadı Yollar..
Beynimde görünmez sözler,
Ruhumda belli belirsiz izler..
Ah sükunet..
Ah sessizlik..
Takatim seni özler..

Yorgunum, yoğunum, stresten ergen misali yüzüm gözüm pıtırcık içinde..
Dua edin bana arkadaşlar işlerim o kadar yoğun ki..
Bu dönemi ALLAH'ın izniyle sıhatli bir şekilde atlatabilmem için dua edin..
Normal günlerimi çok özledim.
Bu yoğunluk elimi ayağımı bağladı :(

YAZASIM VAR..!

Of ya :(
Hep bir şey yapasım var ama ama yapmaya gelince kocaman bir 'sonra yaparım canım' diye bir tarzım var.
Anlamadım ben bu işi, hem çok istiyorum hem ötele ötele bitiremiyorum.
Nereye gidecek bunun başı sonu belli değil.
Bu günde blogları okurken içimden böyle yazmak fışkırdı ama blog sayfasını açınca parmaklarımda tık tok.
Be mübarek program yazarken if($a== diye kaptırıp gidiyorum da bloga gelince tutuluyorum. Öyle ki blogun ana sayfasında ki başlık resmim silinmiş onu bile iki dakika ayırıp düzeltemiyorum.

Sekiz yıldır bilahare bıkmadan sürdürdüğüm blog yazarlığım bu günlerde köreldi. İçimi aşıp taşan yazma isteği bir türlü sayfalara dökülmüyor..
Şiirler müzik dinlerken amaçsız dışarıyı izlerken dilimde ama aktarmak için klavye başına geçtiğimde silinip gidiyor..

Sanırım biri beni lanetledi, ya da birinden 'Nursalkımı inşaALLAH bir daha blog yazamayasın' diye bir beddua, ah aldım.

Bilmiyorum ki..

Kimsenin de kalbini kırmadım son zamanlarda ama!!!

Ha bide şöyle bir beddua aldığıma inanıyorum 'işin başından aşsın, sinirin tependen taşsın'. Neden demeyin bizim geleneksel yıl başı yoğunluğumuz bu sene yıla dağıldı sanki!

Martı bile ortaladık ama ben hala deli gibi yoğunum. O kadar stresli ki işim.. Ağzımda dün dört tane birden aft çıktı. Kendime zaman ayıramıyorum.

Of ama ya ben çok yoruldum :(

Bitti yazım, öyle işte!

KAÇ..?

Kaç zaman daha,
Kaç özlem daha,
Kaç hasret daha,
Tükenecek insafsızlığın yolunda..

Kalp kaç kez daha tekleyecek?
Göz kaç damla daha heba edecek?
Gün kaç kez daha geceye varacak?
Bu hüznün kollarında...

Uç Uç Böceği Sorunsalı ve Aklımda ki Soru: 'YOL NE TARAF?'

Uç uç böceğine döndüm resmen!
Bu hafta oradan oraya sürüklüyor beni hayat.
Tebdili mekanda(değişik mekan) ferahlık var biliyorum amma velakin;
Bazen de subüt-ü mekan(sabit mekan) istiyor yürek..
ALLAH'ım ne yetinmez bir kulum ben..
Ne şikayetçi, ne arsızım :(
ALLAH'ım sana sığındım.. Sen bilirsin yüreğimdekini..


Neyse bu postu kısa bir hasbi hal olsun ve benden haber bekleyenlere haber uçursun diye yazıyorum..
Bu gece yalnızlığımla birlikte hislerim Samsun'a düştü..
Üç gündür buradayım, cumadan bu yana hava hep yağmurlu ama İstanbul'a nispeten daha ılık..
Ve benim içimde kopan fırtınalara göre oldukça da durgun..

Yarın sabahın kör noktasında yolum farklı bir şehre düşecek ve orada donacağım biliyorum..
Hatta yarın yolum bir birine uzak üç farklı şehirden geçecek..
Yani yarın ki seslenişim şuan bulunduğum yere oldukça uzak bir yerden olacak..

Ey THY sana sesleniyorum!
Lütfen artık bitir şu aktarmalı mantığını ve istediğimiz her yerden her yere direkt uçabilelim..
Lütfen ama !!!
Kuşlar gibi yani...



Hayırlı yollar bana ve hayırlı geceler size..

ANLAYAN'a AYNa..

Bazen hayat telaşesinden başımı kaldırıp nefes almak için geri çektiğimde kendimi, donu veriyor zaman etrafımda..
Ben olduğum yere çivilenmiş öylece dururken, benden geriye kalan her şey gelip geçiyor..

Kimi yeni icatlar bulmanın peşinde, kimi bu günün ekmeğini çıkarıp yavrularına götürme gayesinde..
Kimi birini daha dolandırayım kendi aç karnımı haramla doldurayım düşüncesinde..
Kimi de acaba bu gün hiç kul hakkı yedim mi endişesinde..

Zaman geçmiyor ki, teknoloji dediğimiz makinavari aletler günümüzü daha da kısaltmasın..
Yollar kısaldıkça yolculuklar kısalıyor, yolculuklar kısaldıkça mesafeler daralıyor..
Bir bakmışız dünyanın diğer ucu en fazla iki günlük yol, sürmüyor bile, çoktan bitiyor iki saatlik dünya..!

Şaşırıyorum insanlığa, gün geçtikçe pervasızlaşan bu yaşama ayak uydurmaya çalıştırmak, bu yozlaşmanın içinde duygularımızın törpülene törpülene yok edilmesi kimseyi yormuyor mu benim kadar?

Benim nefesim daralırken bu sisli ve puslu havada, güneşimin etrafını uzunca, gri ve şuh sayılabilecek binalar kapatırken diğerleirnin gözleri aydınlığa hasret acımıyor mu hiç?

Hisler nerede kaldı? Dedikodu yapmak, olmayanı çekiştirmek bu kadar leziz geliyorken bir açın karnını doyurma isteği neden bu kadar itici sayılıyor ve bahanelerle paketlenip çöpe atılıyor?

-Bırak o dilencinin senden daha çok parası vardır diyorlar bazen..
Anlamıyorlar ki o parayı vermeye ihtiyacı olan bizim kalplerimiz, dilencinin ihtiyacı olmasa bile neye yarar? Bizim bu kadar vermeye ihtiyacımız varken..

-Hepsine nasıl yetişeceksin diyorlar bazen de,
Herkes yanındakine uzansa benim hepsine yetişmeme gerek kalmayacak ki?
Hem olsun siz bırakın yetişebildiklerim yeter bana..

Diyorum ya zaman ilerliyor, ben olduğum yerde kalıyorum..

Bir adım atmak isterken önümde ki yola, tökezleyip duruyorum.. Zira önümde ki yol eskidenmiş yerine çoktan merdivenler, kaldırımlar ve yeni binalar inşa edilmiş..

BAZEN OLUR YA..

Hani bazen olur ya planlarını/hayallerini ertelemek hatta küllüm yok etmek zorunda kalırsın..
İçinde bir ukde kalır hani, dudaklarından incecik, cılız bir sesle ah diye sızdırırsın çaresizliği..
Bazen tam bu sefer "evvet" derken, keskin bir "Hayır!"la gözlerin dolar gizli gizli...
Hani dudakların mühürlenir, aslında tamam değil demek isterken dil mahkum "tamam" dersin..
İşte öyle oldu bu gün yine !

BAZEN İĞRENİYORUM BU ORTAMDAN..!

Bu yazıyı niye yazıyorum bilmiyorum, yaklaşık on yıldır bu net ortamındayım, çocuk sayılacak bir yaşta başladım aslında, insanların art niyetlerini hesaba katamayacak kadar cahil bir yaşta.

Çoğu zaman geriye dönüp baktığımda kendime kahrediyorum..

Yazdığım onca yazı ve şiir kansız insanlarca kopyalanıp altlarına isimleri yazılarak yayımlanmış, benim yazdıklarımla şiir/deneme yarışmalarına katılımlar gerçekleşmiş ve bazıları dereceler bile almış.

İnsanlar kendi yapmadığı şeyleri nasıl bu kadar arsızca kapıp kendi kimliği altına alıyor? Hadi dünyayı geçtim ama ahiretten, kul hakkından da mı korkmuyor bunlar bilmiyorum..

En büyük hatalarımdan biri bu kulvarda yazılarımı paylaşmaktı sanırım..

Edindiğim güzel dostlarımı tenzih ederek söylüyorum bu ortamda sayısız çirkin insanla tanıştım. Ne yazık ki kolay kanan, inanan biriyim. Bu yüzden çok çabuk kandırılıp, oyunlara geldim..

Çok hatalarım oldu, en büyük hatam ise güvenmek sanırım.. Şimdi düşünüyorum da internete ilk adım attığım o ana geri dönsem ve bütün bu yaşanmışlıklarımı bilsem asla girmezdim..  Şimdi hayıflanmak ve keşke demek ne kadar doğru bilmiyorum ama pişmanım, çok pişmanım herş eyden!

Bu gün ki aklım o gün bende olsa yazılarımı sadece kendime ait bir deftere karalamayı, kimseye güvenmemiş ve yaralanmamış olmayı tercih ederdim..

Paylaşmak güzel elbet ama pişmanlıklar yüreği ağrıtıyor çoğu zaman..

İçimi dökmek istedim sadece, belki bir gün bu satırlar vedaya dönebilir...
Belki de dönmez ama şimdi içimde fışkıran bir istek bu ortamda kendime dairleri yakıp yıkmak, yok etmekten öteye geçemiyor...

HİÇ İYİ DEĞİLİM..

Bu gün içimde şuursuz bir sıkıntı var..
Aptal şeyler düşünüyorum, aptal bataklıklara saplanıyorum..
Bu gün dünyayı yakasım, yıkasım, katledesim var..
Önüme çıkan her şeyi ezip parmaklarım arasında sonra da fırlatıp atasım var..
Keşkeler, ahlar, umutsuzluklar beynimi kemiriyor ucundan ucundan..
Düşünmekle hayal kurmak arasında bütün vücudumu saran bir sorumluluktan bunalım halindeyim.
Sanki Karadeniz'de batan gemilerim var, sırtımda koca bir yük, boynumda tasma!
Bunaldım..
Yorgun, isteksiz, huzursuz ve biraz da şuursuz hissediyorum..

Bu gün ben hiç iyi değilim..

CAN SIKINTISI..

Bu günlerde tuzsuzum biraz ben, tuzsuz salata gibi,
Tadımdan da yenmiyorum yani..
Şekerli salata yenmez ki ???

Salata demişken ben kendilerini çok severim efendim..
Amma sadece yeşilli olanları, yani domatesle ve salatalıkla yapılan tercihim değildir.
Daha çok kıvırcık, beyaz lahana, göbek, maydanoz, marul, Akdeniz yeşillikleri gibi yeşillerden yapılmış salataları severim.
Hazırlamaya üşenmesem bir ömür hiç bıkmadan yerim o salataları, aslında tığ gibi de olurum güzel fikir. :)
Kendime bir ömür bıkmadan bana salata hazırlayacak birini bulsam iyi olur.

Efendim salata denmişken bu aralar ben Kore dizilerine takılmış bulunmaktayım.
Salatanın Kore dizilerini nasıl çağrıştırdığını ben çözemedim, üstelik çözecek olan varsa beri gelsin.
Ama çağrıştırdı işte.
Neyse ne demiştim? Hee Kore dizileri, ya bağımlılık felan yaptı yani bence bu diziyi izlemeden önce DİKKAT bağımlılık yapabilir, zamanınızı çalabilir diye uyarı yapmaları lazım.
izledikçe izleyesim geliyor, seri seri, sezon sezon izliyorum bakalım bu gidişat nereye?
Aceba hayra mı alamet? Bilmiyorum yani bence durum biraz şüpheli..

Bir ara Caponların (Japon) ların dizilerine de baktım onlarda eğlenceli ama Kore yapımları kadar sıcak gelmedi bana..
Zira ben entrikadan, ardı arkası kesilmeyen şansız karşılaşamamalardan, süreklilik arz eden yanlış anlaşılmaların dolaylı oluşan kasvetlerden nefret ederim.
Bu yüzden artık Yalan Dünya hariç Türk dizisi izlemiyorum. Beynim uyuşuyor gibi oluyor yoksa, gözlerimde bir seğirme senarist ve yönetmenlere içtenlikle sövüyorum :)
Hatta diziler yüzünden dizi çöplüğüne dönen televizyonu da izlemiyorum.

Tabi bunun kötü bir yanı yok değil! TV izlemediğim için haber de izlemiyorum, haber izlemediğim için Suriye ile savaşın eşiğinde olduğumuzu neredeyse 4-5 gün sonra öğrendim.
Yuh bana yani, dünyadan bu kadar bi haberim işte.

Nerede ne yaptığımı ben de bilmiyorum ki?

Salata demişken, nasıl beğendiniz mi benim laf salatamı?
Ne olsun işte bol bol can sıkıntısı..
Aaaaaaa, Öyle işte :()

Size biraz tebessüm ettiricem şimdi, şu aşşada ki linke tıklayın tebessüm etmezseniz beni dövebilirsiniz :)

LİNK BU