lost on you..

Neredeyim şimdi?

Olmam gereken yer neresi..

Ne için çekiyorum bunca acıyı?

Hislerimi uyuşturmanın bir yolu yok mu?

Yoruldum, koşamıyorum..

Sadece dursam artık olmaz mı..

Hayallerimi kaybettim..

Hayır aslında kaybetmedim,

Onlar kasıtlı olarak katledildiler............

Vazgeçtim ..

Vazgeçtim..
Ey hüznüne kurban olduğum..
Ey yokluğundan vurgun yediğim..
Ey uğruna viran olduğum..

Umutlarımdan vazgeçtim..
Ey aşkına mahkum kaldığım..
Bu nasıl bir delilik...
Söyle, bu nasıl bir çaresizlik..
Sessizliğinde kendimden de vazgeçtiğim..

Yangınından kor,
Ey aşkından kör olduğum..
Hangi biçare kitaba yazıldı kaderimiz..
Hangi akşamın ateşinde demlendi kederimiz..

Dayanamıyorum artık..
Azrailim ol gel..
Ecelim ol sar..
Vazgeçtim ya,
Gel de bu gecenin ahirinde beni al..

Vazgeçtim..
Gel seril üstüme toprağım ol..
Vazgeçtim..
Gir saplan yüreğime hançerim ol..
Vazgeçtim..
Al şu canı bu tenden katilim ol..

Vazgeçtim..
Vazgeçtim de kendimden,
Söyle neden geçemiyorum senden...?

"Bu karanlıkta tek ışık sensin Allah'ım........"

Yine mi Keder..

Bazen yüreğim patlayacak hissediyorum hüzünden..
İsyana varıyor yollarım, böyle ramak kalıyor düşmeye..
Kaybedişler, umutların parça pinçik olması, hayal kırıklarım gelip oturuyor boğazıma..
Hasretler, umutsuzluklar beynime beynime vuruyor durmadan..

ALLAH'ım diyorum,
ALLAH'ım yine kapındayım, acizim, kimsesizim, yapayalnızım, çaresizim ne olur yardım et..
Ne olur tut ellerimden yoksa kayıp gideceğim, ses ver sesime yoksa sükuta yenileceğim..
Karanlık çöktü üzerime, uzun süredir ama çok uzun süredir bir umut ışığına ihtiyacım var..
Sesime ses, duama kabul bulmaya ihtiyacım var..
Yoksa yitip gidiyorum..

Yüreğim sanki parçalanıyor, yalnızlıktan üşüyorum..
Duygularım uyuşuyor..
Yanıp kavruluyorum, bu içimde ki şey, acizlik mi demeli? Yoksa yalnızlık mı? Kimsesizlik mi?
Adını bir türlü koyamadığım bu şey, sinsice işliyor kanıma, yavaş yavaş tüketiyor beni!
El-aman rabbim, yardım et bana..
ALLAH'ım kalmadı dermanım, takatim kalmadı..
Yardım et ne olur, tükendim..
Yardım  et ne olur, sana muhtacım..

Yanardağ gibi için için sönmez mi bu sinsi ateş?

Karman/çorman..

Uzunca bir gecenin sonunda Gabriel, ellerim üşüyor! Yüreğime bastıran sis gözlerimden akıyor yağmurların tınısında..
Denizler diyorum gri denizler, olsaydı belki biraz yeşil!
Aslında hikaye denizin kızına aşık bir korsandan geliyor.
Tek gözü bencillikle kör edilmiş ve alaylı maskenin takıldığı korsanın ellerinde diğerlerinden çaldığı hayaller var.
Öyle ki Picasso'nun tablolarına konu olan sızmış ve süngüye çekilmiş amansız aşk, baksana Picasso bile susmayı tercih etmiş..
Tablolarında ki karman çormanlık onu da zifiri bir suskunluğa itmiş..
Bir ressamın fırçasından yayılan hüzünler gibi, bir tuvale ince ince işlerken yalnızlığımı atlar koşuşturuyor yüreğimde.
Yüreği kırık Mecnun alıyor sazı eline, imkansız aşka tutulan Leyla için söylüyor manilerini.. Leyla öyle bir yangın ki sevgiliye ateş gibi yakıyor giydiği tüm gömlekler, zehir gibi keskin içtiği tüm şerbetler..
Bütün denizleri içse sönmeyecek içinde ki kor Leyla'nın..

Yar ise suskun!

Şişş.. Sessiz olun lütfen, artık feryat etmenin faydası yok!
Mamafih hanımefendi bu hayatın gailesine göre elimizden gelen her şeyi yaptık ama ne yazık ki Aşkı gelenin yaşama şansı yok!

Hastanız şiirlerimize konu olduğunda, fazla aşktan tükenmiş durumdaydı..
Tüm unutturma çabalarımız hiç bir sonuç vermedi..
Kısacası üzgünüz, hayallerinizi kaybettik!
Bundan sonra sesini yitirdi tüm kelimeleriniz, başımız sağ olsun...

.

Geriye Kalan..

//Eylül sardı beni;

"Oysa olmalıydın şimdi yanımda..

Sıkıca sarılıp sana sıcacık düşlere kapılmalıydım kollarında.. "

Diye geçiriyordu aklından Kadın..

Tam o sırada alaycı bir tavırla;

-Neden? diye haykırdı adam!

-Neden böyle mutsuzsun ki? anlayamıyorum! diye ekledi..

-....!

Sadece sustu kadın, feri sönmüş bakışlarını ellerinden çekip perdesi yarı aralık pencereden bulutsuz gökyüzüne çevirdi..

Susmak batıyordu ciğerlerine ama mecali de kalmamıştı artık konuşmaya..

Hem konuşsa ne diyecekti ki?

"Sadece sevilmeyi bekledim bunca zaman!" Dese anlayabilecek miydi adam?

Oysa solan bakışlarından, sessizleşen tebessümlerindem, yok olan ışığından anlamalıydı adam..

O'nu nasıl yavaş yavaş tükettiğini, yaşam sevincini nasıl katlettiğini göremedikten sonra Kadın daha ne söyleyebilirdi?

Artık iflah olmayan bir hazan mevsimiydi kadın..

Solmuştu tüm çiçekleri, kurumuş ve çatlamıştı toprakları..

Tarihine hüzün lekesi bulanmıştı bir kere..

Gökkuşağı solmuş, ellerinde sadece grinin tonları kalmıştı..

Anlamayacaktı hiç bir vakit adam..

Kadın için artık çok geçti..

Çaresizlik hastalığına tutulmuş, ölmek için gün sayan bir ceset kalmıştı geriye..

Dokun yaralarıma, artık tek çarem sensin anlasana!

Yavaş yavaş eksiliyorum benliğimden,

Bittiğimde göreceksin!

Benden geriye bir tek "Sen" kalacak..

Sen halim..

Sen halim..
Derinlerde küçücük bir ışık,
Masalsı özgün bir rüya..
Uykusuzluk koydum adına, yoksun ya..
Belkilere adadım umutları,
Avuçlarımda saklı, adına edilmiş bir iki özenli dua..

Sen yarim..
Güz desen güz değil, yaz desen hiç değil..
Nedir bu sende ki ben hali?
Bir bilsen İçimde kaç mevsimin akışı, hangi çılgın baharın yağışı var ..
Saklandığım en çocuksu yanım,
Aşk, heybemde biriktirdiğim en taze umutlara yağar..

Sen halim..
Başım dönüyor, hayaller uçuşuyor etrafımda..
Kana kana içiyorum seni, hadi gel biraz daha kanat!
Sökmez hiç bir engel artık bana,
Umut sarhoşuyum tüm imkansızlıklara inat!

Sen halim..
Haddimi aşmak,
Tek dileğim gecelerden tenine taşmak..
Ve kavuşmak..
Kollarınım ruhumu sarmalayışı nasıl olurdu,
Kokun, kokumla nasıl dururdu bu işte öyle destursuz bir merak...

Sen halim..
Hadi tut avuçlarımdan,
İçimdeki hırçın çocuğu kanatlarından sarmala..
Yakala kollarımdan, sal beni yüreğinde ki harmana!
Tutamıyorum baksana!
Kelimeler arsızca düşüyor dilimden, tüm bu karmaşıklığım bir tek sana..
Anlasana tüm bu hoyratça esişim yokluğuna!

Bekle Geçecek..

Korkuyordu..
Ürkek bakışlarında hep aynı perişanlık..
-"Yine kaybeder miyim?" diye sordu kendine..
Aslında biliyordu korktuğu onu kaybetmek değil yalnız kalmaktı..
Hesapsız ve kimsesiz kalmaktı..
Güldü kendi kendine, buruk bir tat bırakmıştı bu tebessüm dudaklarında..
-"Ne kadar acı değil mi.." diye söylenmeye, kendine sormaya devam etti..
Evet çok acıydı, etrafında ki kalabalığa rağmen bir yığıntıya muhtaç olması..
Kendisini sevmeyen bir yüreğe böyle teslim olması sadece kendi suçu muydu?
Yoksa içinde bulunduğu kuru kalabalık mıydı onu bu pervasız acizliğe iten..

Cevap belliydi, belki ama..
Beyninde ki düşünceleri susturmayı denedi,
Bu soruları durmaksızın sorup durmak, düşünüp kurmak kendini acıtmaktan öteye gitmiyordu..
Ne yapmalıydı, biliyordu..
Biraz canı yanacaktı ama yapmaktan başka ne çare vardı ki zaten?
Bir avuç zaman aldı sonra, sol yanından gömleğini kaldırıp kalbinin kırık parçalarına sürdü..

-"Bekle.." Dedi, yine kendiyle konuşmuştu..
-"Bekle, geçecek.."

Depresif İsyanLar..!

Saçmalamak istiyor hüzünlerim !
Tüm şehirleri yakıp yıkmak, sonra da katili olmaktır niyetim!
Bir karanlık çöktü içime, perdelerim sıkı sıkıya kapanmış sanki...
Ölümü hayal ediyorum derince ve gülümsüyorum imkansızlıklara..
Kara gece çökerken lime lime tenime, parıldayan bir yıldız dokunuyor sürekli sinirime..
Kızıyorum kendime!
Kaçıyorum gözlerimde ki ıslak şeyden.
Ama kaçamıyorum içimi delip geçen hüzünlerden!
Bahaneleri topladım koydum bir çuvala, fırlattım gitti!
Fotoğrafları da yırtıp attım!
Artık ağırlıklarımı taşımak istemiyorum, alın şu yükü omzumdan.
Rahat bırakın isyanlarımı, avuntularınıza ihtiyacı yok acılarımın.
Nasıl olsa hafifletmeyecek hiç bir nasihat kederimi!
Lütfen artık kendinizden örnekler vermeyi bırakın!
Ben nasıl olsa kabullendim üzerime düşeni!

Kandırmayın kendinizi böyle, hangi kavuşmalar efsane olmuş söylesenize..
Ardında hep iz bırakan kavuşulmayan hazin hikayeler değil midir ki?
Ferhat delirmemiş mi dağları oyarken, Mecnun ölmemiş mi Leyla aşkıyla kıvrım kıvrım yanarken?
Söylesenize Aslı öldüğünde kavuşmuş muydu Kerem'iyle?
Buluşabilmiş mi elleri elleriyle...?
Peki ya kavuştum sananlar önce öldürmediler mi tüm bakir yeminleri?
Tüketmediler mi sevgilerini?
Kirletmediler mi bencillikle birbirlerini?
Kanatmadılar mı kabuk bağlayan yaraları?

Bırakın da solsun gülüm, intikam alsın geceler benden.
Evcilik oynamak istiyorum mutluluklara dair acı sonla biten!
Neden öldürmüyor hiç bir hançer ruhumu!
Kesmeyen bıçaklarım var biraz bilemek gereken!
Paylaşılmıyor hiç bir acı, azalmıyor da anlattıkça...
Ve yalan! inanmayın sakın, geçmiyor hiç bir şey zamanla...

Bu gün derin kederler demliyorum vefasızlıkların yanında  akşamın beşine..
Rol model alıyorum tüm ölüleri kendime!
Ve sözlüğümden çıkarıyorum artık gülümseyen bütün sözcükleri....
Kalbimin orta yerinde bir yere bir çivi çaktım, astım yasaktır girmek yazısını.
Tıklatmayın!
Ebediyete kapattım artık ruhumun kapısını!

Koleksiyonlarım da var benim biliyor musunuz?
Kimi zaman hüznü biriktirdim katre kare, kimi zaman hazanı!
Kimi zaman imkansız hayaller yapıştırdım defterime, kimi zaman soğuk bir isyanı...
Karalayın tüm günlüklerimi, söndürün beni yakan ışıklarımı...
Soldurun geçmişimin tüm aşklarını..
Mükemmel olmak istemiyorum ben, belki içi boş bir sakız kutusu...
Çiğnenmişliklerim olsun başkalarının ağızlarında benim de...
Bulaşsın acım ilmek ilmek tüm evrene!
Balığı olmayan bir akvaryum da olabilirim gelecekte...
Böylece hiç kimse zevk almaz beni izleyince!

Mucizelere inanmıyorum artık, sokmayın yalan efsaneleri gözüme gözüme...
Benim karşıma çıkmıyor birden külkedisinin perisi ya da sormuyor dileğin nedir diye Alaaddinin cini..
Dokunmayın benim gamlarıma, yaslarıma ve en çok da isyanlarıma..
Ne olur rahat bırakın hüzünlerimi, solmuş çiçeklerimi, söylenememiş kelimelerimi...

Sadece bir şey istiyorum sizden, yırtın atın olmaz mı kaderdimi...!

Bırakın erisin gönlüm, bırakın tükensin tüm çarelerim..
Bırakın silineyim hayattan, bırakın bitsin burada benim hikayem...
Umurumda değil ne yaşamak ne ölmek bundan sonra!
Hayatıma dair, bedeli ağır hiç bir fermanı imzalatmayacağım!!!!!

Yemin ediyorum, söz verdim kardeşime, ölsem de kederimden bir daha yaşanmışlıklarımı gözümden damlatmayacağım!!!


Çatlasam da acımdan artık bir daha gözlerimi kanatmayacağım!!!!



(Eskilerden)

Bir Yorgunluğum! ( Yorumum ) ..

BURADA Kİ sözlerden ve çalan o acıklı müzikten yüreğime düşenler....

Hala düşlerime düşüyorsun,
Sen düştüğünde düşlerim de üşüyor, yüreğimde..
Senli anılar sokulduğunda ruhuma, sensizliğim daha bir acıtıyor canımı..
Yapışıyor gözlerime yaşlar, takılıyor boğazıma geriye kalan haykırışlar..
Hani varmışsın ya bir zamanlar benim dünyamda, hani gerçekten tatmışım ya dudaklarını,
Gayrı öncesi ve sonrası yılları silip atmak istiyorum..
Seninle geçen bir saniye bile bedeldir sensiz bir ömre..
Sensiz bir ömürdense, senin kollarında bir anlık ölüme talibim ben..
Razıyım en katı acıları işlemeye yüreğime,
Razıyım dayanılmaz sızılara..
Yeter ki son nefesim de dayandığım kolların, baktığım senin gözlerin olsun..
Yeter ki gördüğüm son şey çocuk yüreğimin sevdiği, o masum sevdası olsun..
Yeter ki bu sensizlik acısı seninle verilen son bir nefeste son bulsun..

(Sadece bir hayal..!)

Bu Sabah..

Bu sabah özlemin değdi yine tenime..
Beni benden alan bakışların,
Bir de seni son görüşüm geldi aklıma..
Doldu gözlerim de, sıkıca tuttum yaşları akıtmadım..
Başımı iki yana salladım, hızlıca giyindim üstümü,
Elimle iteleyip hayalini,
Hayatıma bu sabah senle verdiğim arayı kapattım..
Şimdi, kaldığım yerden devam edebilmek

için çok çabalıyorum...!

MASALIMSI..!

Eyvah!
Aşk battı parmaklarıma, kanıyor..
Yüreğimi keder tutsak etti, sızlıyor..
Ah bu koyu gece, yapıştı gözlerime sanki!
Aymıyor!!!
Gün ağarmıyor..

Güneş rengini solgunluğa teslim etmiş..
Yeşili de solmuş pembesi de baharın!
Bu ne dermansızlık, dünya ağır bir romanın yapraklarından savruluyor..
Yavaş, yavaş..
Sessiz ve anlamsız!


Kararsızlık dişlerime takılmış, dökülemiyor dudaklarımdan,
Ey sevgili, yeninden bul beni!
Sevda ile var et yine gülüşlerimi!
Bir aşkı bırakıver usulca gönlümün surlarından içeri!
Bahar olsun tenimde,
Aşk koksun yüreğimde,
Çiçekler açsın gözlerimde!

Hasretim ben öylesine sevilmeye..
Yüreğim masum bir çocuğun yanağının okşanması gibi avutulmaya hasret!
Ruhum hafif hafif kuytulanan terennümler gibi kaçak esintilere muhtaç..

Yoksa, yoksa yitiyorum bu salaş dünyanın fütursuz boşluğunda!
Sönüyor içimde ki ışık, insansı bir robota dönüşüyorum bende!

Zira, bir masala ihtiyacım var!
İçinde kaçamak bakışlar, tatlı bir heyecan ile kızarmış yanaklar olan!
Bir sevdaya tutunmalı ellerim, beni içine çeken karanlığa direnebilmek için!
İçimde ki ateş kül olmak üzere..
Küçük bir sevinçle üflemeye ihtiyacım var,
Yeniden mutluluk ile yanıp tutuşmak için..

Yok oluyorum..
Yavaş yavaş yitiyorum..
Ne olur tut ellerimden beyaz atlı prens..
Yoksa sonu gelmeyen bir masalın tutkusuz kahramanımsısı olmak üzereyim..
Yansımalardan bile silinip, yok olmamak için..
İçimde ki küçük kızın yaşamaya devam edebilmesi için..
Ne olur rüyalarımın sebebi, hayallerimin kahramanı..
Yeniden bir masalı birlikte yazalım..

yol bitti..

biliyor musun gunduze gece cokunce daha da agir geliyor yuregimde ki bu yukler..

ask ne zaman guldurdu ki yuzu mu? 

bu gece boyle caresiz ve yalniz goz yasi dokmemin kimin icin bir ederi var..

yanlis ve yorgun bir kaderin huksumsuz kederi var gozlerimde..

tut ellerimi bu gece ..

lutfen, bu son nefesi alabilmek icin sana ihtiyacim vardi...

RÛYA'ymış..

"Gel" demiştim, bekleyeceğim ömrümün sonuna kadar..

"Geldi" dün gece, yine rüyalarımda sevdi beni..

"Ağlama" demişti unutacaksın bir gün beni..

"Ağladım" unutmaya çalıştığım geceler kadar...

Yağmur..

Kendine has melodisiyle camıma vururken çiğ taneleri,
İçimden bir name dudaklarıma değiyor!
"Yağmurum" diyorum,
Yağmurum..

Her bir damla başka başka hatıralara yağıyor sanki,
Tutup zihnimin bir köşesinden, alıp gidiyor düşüncelerimi..

Derken;
Zihnimde açılıyor bir bir perdeler ve yeniden sahnelenmeye başlıyor sana ait anılar..
Anlamıyorum, ben salonda ki tek izleyici oluveriyorum sonra..

Baş rolde sen ve ben..
Ben yağmura özenmiş damlalar yağdırıyorum gidişine,
Sen zihnim puslu merdivenlerine bir bir basarken, yüreğimde eziliyor aşka dairler..
Ve sessizlik hakim aslında,
Sonra acı bir iç çekiş,
Ve yine yağmur,
Ve yine sensizlik,
Ve yine gözlerime eşlik ediyor koca bir sessizlik,

Sonra,
Anlıyorum ki sensizliğimin üstüne,
Yağmur yine puslu bakışlarımdan yağıyor...

Ve Ben.. // Ve Yazmak..

Ve ben..

Ben hep yazdım aslında..

Dilim sükut ederken hep kalemimden döküldü isyanlarım, aşklarım, sevinçlerim, yalnızlığım..
Yüzüm gülerken, içimde kan ağlayan hisler satırlardan süzüldü damla damla..

Dönüp baktığımda dilimi lal edip sustuklarım, satırlarda konuştu çoğu zaman, satırlarda güldü, satırlarda ağladı, satırlara yazıldı ve satırlardan silindi..

Bazen de gizli ve kimsesiz gözyaşlarımda..

İki kelime arası kadardır benim için sonsuzluk, noktalarla dans edip, virgüllerle çelme taktım hep kelimelere..

Kızdıklarımı kamçıladım ünlemin dozuna vurup, bazen de alaya vurdum cevabını verdiğim soruların soru işaretiyle..

Midemde hapsettiğim kelebekleri, ruhumda gizlediğim elemi, yanlışlarımı, doğrularımı bana dairlerimi, benden öte'mi, benden öncemi sakladım sessiz harflerin ardına..

Çoğu zaman satırlarda çizdim sevgiliyi kalbime, satırlarla sevdim, satırlarla özledim..

Ve unutmak istediğimde, yok edip izlerini yürek sayfamdan, satırlardan çizdim üstünü!
Satırlarda tuttum yasını ve satırlardan yolculadım adanmışlıklarımı, huzursuz varlığımı..

Yani, yani bir iki kelime üzerine karalayarak yaşadım ben hayatı..

Kırıldı artık kalem;

Ve yas'a durdu gözlerimde kelam!

Sessizlik şarkılar söylerken dilimin ardında,

Sükut ile sonsuza mühürlendi dudaklarımda elem..

                                                               
             Ve kırıldı  kalp,                             
                            Hüzün Dostu Nurs'un avuçlarında bir kez daha....

KOYU KIZIL ACILAR..!

Gün kavuşurken geceye, gelseydin;
Vuslatla kucak açardım seni sevmeye!
İçimde sancılanırken aşk, bilseydin;
Hasret nasıl da acı acı batıyor yüreğe!

Kavuşmak hayali vururken ruhumda ki gurbete,
Gönül nasıl bir hüsrana bulandı böyle?
Mevsim hazana dönerken,
Gözlerimden döküldü bir bir yapraklarım!
Bir daha filizlenmemeye yemin eden baharım,
Yüreğimde ki mabette sızıya teslim,
Hıçkıra hıçkıra ağlıyor..

Ah aşk, vuslat sana yasak,

Sıla bana haram,

Garip bir gurbetin, koyu kızılına sürgünüz..

HÜZÜN KRALİÇESİ

Hasret gibi sokul ruhuma, ah ölüm gel de gir koynuma,
Seviş acılarımla, arsız bir gecenin sokaklarında bağıra çağıra!
Nefes nefese, çığlık çığlığa!
Kaçmalara düğümlenmiş kimliğinle söndür baharımı,
Şevkinle bi-çare eyle hadsiz uykularımı!
Çek tetiği! Vur aşkı gözlerimden,
Korkma! Vur gitsin can evimden!

Ömrüm gecenin ezberinde kaybolsun,
Ilık nefesin tenimde hapsolsun,
Bak ruhuma, gözlerinin efsunuyla hasretim  solsun..
Parmakların dalga dalga gezinirken çıtıllarında,
Bir rüzgara haşince bırak, ıslak saçlarım savrulsun!

Bırak aşk aksın kaleminden,
Bırak düş dökülsün gözlerinden,
Bırak söz düğüm olsun dilinde,
Bırak kelama dönsün hüzünleri,
Bırak yaşlar yıldızlar gibi kayıp gitsin dünlerinden!
Bırak 'muhabbet payını' alsın ölümden!

Bırak..
Hüzün kraliçesi tacını takmaktan yoruldu!

Bırak artık..
'O' hüzne dair kotasını çoktan doldurdu..

Bırak ki,
Sevmelerin bağrından tutunabilsin düşleri,

Bırak ki,
Huzuru aydınlatabilsin ışıldayan gülüşleri..

Bırak ki,
Gönlünün denizinde boğulsun, gitsin hüzünleri..

Bırak ki,
Mutluluğa kavuşmanın da hikayesini dökülsün kaleminden;
Bırak,
Yüreğinde kanadı kırık bir kuş olsun,
Uçup acılarından dallarına konsun 'Hüznün Kraliçesi'..