Yine mi Keder..

Bazen yüreğim patlayacak hissediyorum hüzünden..
İsyana varıyor yollarım, böyle ramak kalıyor düşmeye..
Kaybedişler, umutların parça pinçik olması, hayal kırıklarım gelip oturuyor boğazıma..
Hasretler, umutsuzluklar beynime beynime vuruyor durmadan..

ALLAH'ım diyorum,
ALLAH'ım yine kapındayım, acizim, kimsesizim, yapayalnızım, çaresizim ne olur yardım et..
Ne olur tut ellerimden yoksa kayıp gideceğim, ses ver sesime yoksa sükuta yenileceğim..
Karanlık çöktü üzerime, uzun süredir ama çok uzun süredir bir umut ışığına ihtiyacım var..
Sesime ses, duama kabul bulmaya ihtiyacım var..
Yoksa yitip gidiyorum..

Yüreğim sanki parçalanıyor, yalnızlıktan üşüyorum..
Duygularım uyuşuyor..
Yanıp kavruluyorum, bu içimde ki şey, acizlik mi demeli? Yoksa yalnızlık mı? Kimsesizlik mi?
Adını bir türlü koyamadığım bu şey, sinsice işliyor kanıma, yavaş yavaş tüketiyor beni!
El-aman rabbim, yardım et bana..
ALLAH'ım kalmadı dermanım, takatim kalmadı..
Yardım et ne olur, tükendim..
Yardım  et ne olur, sana muhtacım..

Yanardağ gibi için için sönmez mi bu sinsi ateş?

Bilsen..

Bir bilsen içimde kopan fırtınaları..
Bir bilsen yetemediklerimi, yetişemediklerimi..
Oysa ne çok hayal biriktirdim biliyor musun çocukken ben hayata dair?
Çocukken de acılarım vardı, büyüyünce geçer sandığım...
Şimdide var çocukken hiç tanımadığım..

Yalnızlıklar ömür boyu bırakmazmış insanın yakasını..
Kimi, neyi olursa olsun insanın, o hep yalnızmış aslında..
Doğarken de yalnızmış insan, ölürken de..
Ve biliyor musun?
Yaşarken de..

Hiç biliyor musun?
Ben kendimi çok sevmiyorum, yaptıklarımın da doğruluğu konusunda endişelerim var..
Yapacaklarım için ise sadece dua edebiliyorum...
Yani kendime bile yabancıyım aslında..
Kendimden bile uzak..
Kendime bile kırgın..
Kendimden bile yorgun..

Benim sana hiç anlatamadığım, yüreğimi yırtan sancılarım var..
Gözlerimi her defasında kanatan hüzünlerim var..
Çaresizliğe bürünmüş umut kırıklarım,
Ve yaşanamadan yarım kalmış kimsesiz hayallerim var..
Yitiklerim, yitirdiklerim, yıkılmışlıklarım var..
Avuçlarım da belli belirsiz çatlaklar,
Göz yaşları gibi bir bir damlayan kan baloncuklarım var..

Bilsen ne kırgınlıklarım, ne tek başına kalmışlıklarım,
Koca koca hüzünlü yalnızlıklarım var..
Bir bilsen ah..
Ne boynu bükülmüşlüklerim var...
Bir bilsen büyütülmeyen ne çocukluk anılarım,
Koyu karanlıkta biçare kalmışlıklarım var..
Dört duvarlar arasında ne suskun haykırışlarım,
Ne acıya perçinlenmiş bakışlarım var!

Bir bilsen canıma batan ne kırıklarım var yokluklarda..
Ne sancıyan, nasıl şiddetle acıyan yanlarım var..
Saçları şefkatten mahrum, hiç okşanmamış bezgin çocukluğum,
Çocuk kalbi katledilerek parçalanmış yaşanamamış gençliğim var...

Bir bilsen ne çok aramak istedim seni,
Ne çok boynuna atlayıp sarılmak...
Yoklukla acıyan yaralarımı varlığınla sarmak..
Bilmiyorsun ya hiç bir şeyi !
Oysa bir bilsen şimdi içimdeki seni...

Ahh..
Bir bilsen ne yapamadıklarım,
Ne yapamayacaklarım var..
Bilsen, bilsen sen şimdi bana ağlardın..
İnan bilsen şimdi bana koşardın!

.............................zamansızlıklardan !
..................

Ben, Ben Olmasaydım?

Bazen düşünüyorum olduğumdan farklı biri olmayı ve yaşadığım hayattan farklı bir hayat yaşamayı..
Mesela prenses olabilirdim diyorum, kim istemez ki?
İsterseniz şimdi gidin sorun tüm küçük kızlara, hepsi özünde birer prensestir zaten :)))
Düşünsenize herkes el pençe divan önünüzde, ülkenin yüreği sizin için çarpıyor, tüm genç delikanlıların kalpleri size bağlı, birine tebessüm etmeniz ne büyük lütuf..
Ama sonra prensesin eğitimleri, hep girmesi gerektiği dar kalıp, içinde bulunması gereken sorumluluk ve ciddiyet aklıma geliyor aman boş ver diyorum..
Sonra çoban yapıyorum kendimi, gün boyunca koyun kuzu peşinde aylak aylak dolan dur diyorum, beden yorulsun ama beynin rahat..
Hem diyorum o ağaç senin, bu çiçek benim..
Belki de küçükken izlediğim Heidi'nin Alp Dağlarının dibinde doğal doğal yaşayayım diyorum..
Sonra aklıma özene bezene baktığım, peşlerinde dolandığım koyunlarımın, kuzularımın hunharca(!) kesildiği geliyor hemen ondan da vazgeçiyorum..
Sonra doktor oluveriyorum birden, hastalara mucizevi şifalar bulan, mevlanın kullara bahşettiği gizemleri keşfeden ben oluyorum..
Tüm hastaları iyileştiriyorum, tüm ağrıları dindiriyorum, dünyada benden iyisi yok! İnsanların hepsini mutlu ediyorum, sonra başkalarını mutlu etmeye çalışırken kendime ayıramayacağım zaman geliyor aklıma ondan da vazgeçiyorum..
Seyyah olsaydım mesela diyorum, o ülke senin bu okyanus benim gezseydim. Keşfederek tüm alemi daldan dala uçan kuşlar misali, oradan oraya sürükleseydi hayat beni.. Ama neden sonra kırılan kupamı bile özleyip üzülen benim geride bırakacağım onca güzelliğin ve dostun özlemini düşünüyorum yok yok bu zor diyorum..
En sonunda ekmek elden su gölden bir sahil kasabasında yaşayan bir yaşlı oluyorum. İş yok, güç yok! Koca günler akşama kadar benim. Gez dolaş, gün bitinceye kadar otur, yat! Hiç çalışmak yok..
Sonra hafta sonları bir gün ev temizlemekle geçtiğinden diğer gün daha öğlen olmadan evde oturmaktan sıkıldığım bir ampulün yanma edası ile zihnimde beliriyor, hemen kendime geliyor ve sonunda acı gerçekle yüzleşip tamamen kendim oluyorum ve olmayı düşlediğim her karakterde böylesine sıkılacak üzülecek parçalar bulduğum için kendime kızıyorum..

Sonunda kendim oluyorum da işte orada da bir türlü huzuru bulamıyorum.. Eee nasıl olacak peki? Siz söyleyin, ben ben olmasaydım KİM olmalıydım..

Çocukluğumu anımsattı bana bu şarkı :) Sizlerle paylaşmak istedim.


NOT: Uzun süredir buralarda olmayışıma sitemde bulunan dostlar, sizi seviyorum ama son zamanlarda kendimi pek sevemiyorum o yüzden okumaya değil ama yazmaya ara vermeliydim..

Yazsam mı? Yazmasam mı?

Düşüne düşüne içim şişti, yazmak ise benim kaçış kapılarımdan biridir. Neyden kaçış diye soracak olursanız en çok kendimden ve sürekli düşünmekten.
Düşünmekten yorulur mu insan? Bu sorunun cevabı diğerlerinde nedir bilmiyorum ama ben ciddi anlamda yoruluyorum. Bazen aklımın sıfırlanmasını istiyorum belki tehlikeli bir istek ama kötü olan her şeyi unutmak istiyorum..
Mesela kötü insanları, o insanlara ait kelimeleri, fiilleri..
Kötü olayları, tecavüz haberlerini, kaza haberlerini, çatışma haberlerini, savaş haberlerini..

-En çokta zulme maruz kalan masum çocukları...

İçimde histeriyle çelişen vicdanım ise unutmak çözüm mü diye sorguluyor, beynimi yiyor adeta..
Elbet çözüm değil ama tüm bu olan bitenler karşısında ki acizlik öyle ağır ki, hiç bir şey yapamayan olmak unutmayı yeğletiyor bana..
Başta da dediğim gibi kendimden kaçmak için bir şeyler yapmam lazım zira böyle giderse insanlığın geldiği bu nokta (savaş, kin, öfke, kibir, darbe, endişe, çocuklar ne çok var bu noktanın virgülleri değil mi?) beni delirtecek.. Gerçek delilikten bahsediyorum çünkü artık sindirip kafamdan atamaz hale geldim. En çokta ötekileştirenler konusunda sürekli düşünüyorum sağ, sol, din, cemaat vs. Herkes taraf tutmakta özgürdür eyvallah da öyle bir nokta var ki taraf olduğunda dünyayı kendinden ibaret saymak kendinden olmayana böcek gözüyle bakmak işte bu durum midemi bulandırıyor.. Bir de taraf olup vatanına saldırmak o apayrı bir konu ki ele bile alamayacak kadar ürkütüyor, kızdırıyor, hasta ediyor yor yor yor bitmiyor işte onun hissiyatı!

Böyle insanlar gördüğümde içimde kusma isteği beliriyor bu yalan değil gerçekten istemsiz şekilde öğürecek duruma geliyorum.. Sonra bu tarz insanlara verilecek cevaplar sürekli dolanıyor beynimde ama son zamanlarda edinmeye çalıştığım "SUS" öğretisi dilimi bağlıyor.. Keşke beynimde ki sesin dilini de bağlasa ama işte dilim sustukça beynim konuşuyor, hakaretler savuruyor, ahkamlar kesiyor, neden susuyorsun diye haykırıyor...

Sonra yine kendi cevabını beynim veriyor; Konuşsam ne değişecek?
İşte konu başlığı da bundan mütevellit; Söylesene YAZSAM ne değişecek?

Daha ötesi de var da yorgunum be, yemin ederim çok yorgunum...

// Tek çocuklar gülsün o bana yeter...

..... .... ......... !

Yorgun..

Avuç avuç biriktirdiğim kelimelerden hangi ikisini yan yana getirsem şık durmuyor bu gün..
Harflerim derin bir sükuta bürünmüş, cümlelerimde ise yer yer kırıklar var..
İçimde git gide büyüyen bir kara delik sonsuz bir boşluğa sürüklüyor tüm umutlarımı..
Yerle yeksan olmuş bir ülke, iç savaşta yenik düşmüş yetim bir mülteci gibiyim..
Ve sonra..
Sadece düşündüğümü düşünüyorum, susmak mı daha ağır yoksa konuşmak mı?
İçimde dizleri yamalı bir çocuk, dudaklarını büzmüş bana öylece bakıyor..
Hüznün dibine vurmuş, felahı solmuş ruhum tarumar bir halde!
Bilmiyorum!
Bundan sonra düştüğüm yerden kalkar mıyım bir daha?
Bittiğim yerden başlar mıyım?

Kalbimi kırmadılar hayır..
Sadece içimde kırılacak bir parça dahi bırakmadılar!
Boşum, bomboş..

// Günlerden hazan, mevsim'im simsiyah..
// Dua diyorum, dua ama......
//Yetiremiyorum içimde ki hezeyana..

Şimdi sana suskunluğumu duy desem,
Ölüyorum, yetiş desem..

Bu da Geçer..

Ben ne kadar aciz ve günahkar olsam da ..
Öyle büyük ve merhametli bir yaratıcının kuluyum ki..
Benim dünyalar dolusu günahım da olsa,
Bilirim ki onun dünyalara sığmayacak kadar sonsuz af kapısı var..
Rabbim ben her türlü kirli günahımdan pişmanım..
Rabbim ben çok basit ve aciz bir kulum..
Defalarca hatalar işledim..
Bilerek, bilmeyerek işlediğim her günahtan pişmanım..
Ruhumda ki karanlıktan, nefsimden, şeytandan ve tüm şeytanlaşmışlardan sana sığınırım..
Affet Allah'ım bu aciz kulun tüm varlığı ile sana sığındı, sen büyüksün...

Geçer elbet tüm her şeyin ötesinde bir Allah var!!!

...

(Resim : Seyid Çolak)

Daraldım,

Bazen küçük bir çocuk gibi olmak istiyorum gamsız ve neşeli..

Olamıyorum!!!

Bazen olgun bir kadın gibi olmak istiyorum vakur ve temkinli..

Olamıyorum!!!

Sıkıştım kaldım, ne olsam, ne yapsam, nasıl etsem bilmiyorum!

Öyle bunaldım, öyle çaresizim ki..

Sadece;

"Yetiş Ya Rahman bir çıkar yol bulamıyorum.."

Diyorum..

Bir omuza dayanıp sadece-Saatlerce- hıçkıra hıçkıra ağlamaya,

Sırtımda bir elin acıyanlarımı sıvazlamasına,

Saçımda bir nefesin; "Ağla ama bil ki geçecek!" demesine..

Öyle ihtiyacım var ki!

Hangi kelamı kullansam, hangi kelime oyunlarını yapsam yine de derdimi anlatamam..!

Yine de yalnızlığımı ve çaresizliğimi dile getiremem!

Yine de içimde ki ateşi tarife yetemem!!!!!!!!!!!!!!

Nefes alamıyorum,
Dayanamıyorum, boğuluyorum!!!

Mevsimler..

Mevsimler gelip geçiyor yüreğimden!

Ve ben..

Küçük bir umut tohumu ektim aşka dair gönül toprağına..

Yaz, kış demeden bekliyorum..

Bir bahar sabahı diyorum..

Diyorum da..

Olmuyor be!

Mevsim ya çok sıcak, ya yüreğim çok soğuk..

Beklemekten başka ne çarem var ki?

İmkansız düşler biraz daha yakıyor canımı..

Sabır taşı çatladı, bekliyorum..

Tükendi umut, tutmadı tohum...

Ben hala bekliyorum...

İzlenesi Bloglardan Seçmeler

Son zamanlarda takip etmekten zevk aldığım bir kaç blog hakkında kısa bir tanıtım yapmak istedim. Benim izlemekten, okumaktan, karışmaktan ve yorumlamaktan geri kalmamaya çabaladığım sizlerinde kimi zaman neşelenecek, kimi zaman bilgi sahibi olacağınız bu bloglara ulaşmanızı istediğim için bu gün bu yazıyı kaleme alıyorum :) Buyurun sevilesi bloglara ;


 Sevda Yanığım

Bu yazıyı hazırlamamın asıl sebebi "Blogger" dünyasına yeni katılan bir arkadaşımı tanıtmak istememdir. Kendisi yakınen tanıdığım olur ve içinde bulunduğu duygu dünyasını güzel şiirlerinde bloguna yansıtmaya başlamıştır bile. Şiir severler hadi iş başına, bu blogu mutlaka ziyaret etmenizi ve orda yayımlanan şiirlerden payınıza düşeni almak için Sevda Yanığım- Bazı İnsanlar Bazen İnsanlar'a TIKLAYINIZ





Yazyağmurları-Vuslat

Kimi zaman neşeli, kimi zaman çocukluğundan kesitler eşliğinde hüzünlü çoğunlukla bilgi yüklü blogger kullanıcısı nazenin Vusat Abla'mın blogu. Geçmişin izlerini öylesine güzel taşıyor ki, bazen kendinizi onun yerine koyup onun yaşanmışlıklarını rüyalarınızda bile görebiliyorsunuz.


 ALLAH Ne Verdiyse!

Bu akşam ne pişirsem diye bir derdiniz mi var? O zaman kaçırmayın bu blog tam size göre, güzel kıssalar eşliğinde, bir birinden güzel görseller eşliğinde enfes yemekler yapan güzel insanın blogu. Yemek yapmaya ihtiyacınız yoksa bile güzel pastaların seyrine mutlaka uğramalısınız..



Bu günlük bu üç blogu keşfe durun zaman zaman yine tanıtımlara devam edeceğim. Sevgiyle ve bloggerla ve tabi ki benimle kalın :)

ÖZLEDİM.. // İhtiyacım Var..!

(Seyid ÇOLAK)

Bu gün bir kez daha özlem duydum masumiyete..
Lise yıllarıma dönmeyi, dönebilmeyi öylesine çok isterdim ki..
13 yıl öncesine giden bir zaman trenine ihtiyacım var..
13 yaşında hayatın çok başında olmaya..
Kayahan'dan "Ne oldu can" şarkısını dinlemeye..
Ya da "Bizimkisi bir aşk hikayesi" eşliğinde aşka dair hayal kurmaya..

Çocuk olmaya ihtiyacım var bu gün,
Mecburi hedeflere değil tatlı hayallere..
Parça parça hasretler yerine,
Buram buram heyecan kokan özlemlere..

Bu gün, büyümeye özlem duyan o küçük kıza,
Çocuk masumiyetiyle ellerimde ıslak kalan aşklarıma..
Tedirgin ve utangaç ama içten aşıklara..
Kaçamak ve ılık sevda bakışlarına..
İhtiyacım var bu gün çocukça bir başka kalbe sığınışlara..

Karışık küf kokan kelimeler yerine,
Taze, saf ve derin sevgi sözcüklerine..
Kendimden kaçabilmeye ihtiyacım var bu gün,
Sert duvarlar arkasına gizlediğim zavallı benliğime..

Bu gün elimde bir bilet geçmişime ait istasyonları olan bir zaman treninde başı ve sonu olmayan uzun bir yolculuğa çıkmaya..
Masumca bir hesaplamayla elimi tutmak için uzatılan o "O EL"i tutmaya ihtiyacım var gün..
Pişmanlıklarımdan ve keşkelerimden sıyrılıp, o gün hayatımın seyrini "O EL" ile değiştirmeye ihtiyacım var..

Bu gün içinde bulunduğum kimlikten kaçarak, "kimliksiz" bir hayatın içinde amaçsızca savrulmaya ihtiyacım var..


// Yorgun, ümitsiz, hayalsiz, heyecansız ve hasta.. 13.02.2014

Bayram Sevinci/ Tebriği

(ALLAH'ımm bu nasıl bir şey böyle, ballı ballı yemek lazım bunu!!
Nette buldum resmi, kimin bilmiyorum ama sonsuz kere MaaşALLAH!!)

Herkese merhaba,
İçim kıpır kıpır şu an da,
Biliyorum benden beklenen bir davranış değil ama;
Önümüzde ki haftanın bayram nedeniyle kocaman bir hafta hiç kesintisiz tatil olması dolayısı ile mutluyum, mesudum efendim.. :)
Bu aralar uyuşukluk abidesi olan bendeniz koca bir haftayı yatarak geçireceğim desem de inanmayın,
(kesin kendime yapacak bir iş bulurum ama) önümüzde ki haftaya dair şuan da tüm planım yatmak :D)
Belki yarın bir daha vakit bulup yazamam endişesi ile hazır kendime ayırabileceğim saliseler kırıntısı kadar vakit de bulmuşken, bulabilmişken, buradan ilanı tebrik yapayım, herkes'in bayramını kucak dolusu sevgilerle kutlayayım istedim..

Üstelik bu gün havanın da cıvıl cıvıl olması beni olumlu yönde etkiledi :)
Huzurluyum çok şükür, sonsuz kere şükürler olsun, hamdolsun..

Herkese kucak dolusu selamlar gönderiyorum..
Büyüklerimin ellerinden, küçüklerimin gözlerinden öpüp, tüm Müslüman aleminin Mübarek Kurban Bayramını kocaman tebrik ediyorum..

Ve son not; Hani taa fiii tarihinde bir söz vermiştim evimin yapım aşamasında ki resimlerini paylaşacağım diye;
Homurtular duyar gibiyim bazılarından (!) evet bayramdan sonra yapım değil bitim hali olacak ama onu yapacağım, kesin ama bu sefer..
Tabi ölmezde sağ kalır isek bi izniALLAH..
Bekleyenlere heyecanla duyurulur..

Sevgiler, saygılar, kucak dolusu sevgiler :)

SatıLık CümLeLer...

Sahibinden,
Az ve temiz hislerle kullanılmış,

-"Seni Seviyorum!"
-"İyi ki varsın, iyi ki benimlesin, iyi ki benimsin!"
-"Ölene dek hep birlikte olacağız!"

cümleleri sonsuza dek satılıktır..

Ben;

Kefaleti ağır bir sevdanın, "yüreğimde ki kırıklarda asılı kalan";

-"Özledim!" sesi ile yetineceğim...

DANTELDEN AVİZE YAPIMI & SEMAN'IN ÇEKİLİŞİ VAR :)

Uzun bir aradan sonra herkese merhaba..
İş, güç kovalamaca derken nihayet kendime ve sizlere ayıracak bir vakit kırıntısı buldum..
Bu aralar şiir-yazı perisinin yolu benim düşünce loblarımdan pek geçmiyor anlaşılan, hiç gelmiyor elime, dilime yazma hissi..
Ama kaç zamandır paylaşmak istediğim güzel bir konu var ve ne yazık ki hep erteleyip duruyorum.
İşte geldim bu gün onu sizlerle paylaşmaya :)
Elbet daha önce bileniniz, göreniniz çoktur :) Hatta yapanınız bile vardır eminim :)
Çok mu merak ettiniz, söyleyeyim efendim;
Bizim mucit hanımlar el emeği göz nuru dantelleri farklı tarzlarda değerlendirmeye devam ediyor, nasıl mı?
Şık ve tasarım harikası avizeler yaparak..
Üstelik yapım çok kolay!
Bayıldım ben, şatafatlı lambaları sevmiyorum o yüzden bende denemeyi düşünüyorum (Annem Duymasın :)) ve denemek isteyenler için bir haber sitesinde karşılaştığım anlatımıyla beraber resimleri buradan paylaşıyorum.

Ama ona gelmeden önce sizlere bir çekilişi duyurmak istiyorum.
Sema'nın günlüğü blog sahibesi arkadaşımız bir birinden kıymetli hediyelerle güzel bir çekiliş düzenlemiş.
BAKMAK VE KATILMAK İSTEYENLER TIKLASIN :) Bizlerde bu çekilişi yalnız bırakmayalım. Arkadaşımızın gönlüne sağlık.


Şimdi gelelim dantelden nasıl avize yapılırın faydalarına :)

(NOT : Burada ki resimler ve açıklamaları ŞU SİTEDEN aldım :) )




Yuvarlak biçimli dantelleri bir araya getirin. Buruşuk olmaması ileri ki aşamalarda işinize yarayacaktır.



Seçtiğiniz dantelleri duvar tutkalıyla ( duvar tutkalı işin sırrı) kaplayın.



Yuvarlak biçimli ya da lambanızın gözükmesini istediğiniz bir biçimdeki balonu şişirin.



Tutkalladığınız dantelleri uçları mutlaka birbirine değecek şekilde balonun üzerine yerleştirin. Daha sağlam olması için bir kat daha duvar tutkalı sürün.



Bir yere asarak sabitlediğiniz balonu bir gece bekletin.



Bir gece bekleyen ve üzerindeki dantellerin kuruduğundan emin olduğunuz balonu söndürün.



Ampul geçebilecek bir şekilde üst taraftan delik açın. Elektrik aksamını geçirin. Ve lambanız hazır!

Evet yapımı bu kadar kolay arkadaşlar. İnternetten bulduğum bir kaç model de böyle;

Bir Yorgunluğum! ( Yorumum ) ..

BURADA Kİ sözlerden ve çalan o acıklı müzikten yüreğime düşenler....

Hala düşlerime düşüyorsun,
Sen düştüğünde düşlerim de üşüyor, yüreğimde..
Senli anılar sokulduğunda ruhuma, sensizliğim daha bir acıtıyor canımı..
Yapışıyor gözlerime yaşlar, takılıyor boğazıma geriye kalan haykırışlar..
Hani varmışsın ya bir zamanlar benim dünyamda, hani gerçekten tatmışım ya dudaklarını,
Gayrı öncesi ve sonrası yılları silip atmak istiyorum..
Seninle geçen bir saniye bile bedeldir sensiz bir ömre..
Sensiz bir ömürdense, senin kollarında bir anlık ölüme talibim ben..
Razıyım en katı acıları işlemeye yüreğime,
Razıyım dayanılmaz sızılara..
Yeter ki son nefesim de dayandığım kolların, baktığım senin gözlerin olsun..
Yeter ki gördüğüm son şey çocuk yüreğimin sevdiği, o masum sevdası olsun..
Yeter ki bu sensizlik acısı seninle verilen son bir nefeste son bulsun..

(Sadece bir hayal..!)

AŞK'tı Adı, Sustuk..!

Öyleydi,
Sevmeliydi deli gibi, gitmeliydi yolun sonuna..
Gerek baharlar geçmeli, gerekse uğrunda dünyaları devirmeliydi..
Geçmeliydi kendinden hasret bile,
Tüm aleme rest çekmeliydi,
Ne varsa benliğe dair, ezmeliydi..

Oldu, yaptık..!
Aşk kondu adı..
Biz sustuk, Aşk oldu tadı..
Sustuk! Susmalıydık..
Yüreklerin sesi duyuldu sonra..
Sonra da gözyaşlarımın kara zeminde ki cılız tınısı..

Aşk'tı adı, sustuk, susadık..
Tutamadık bir birimizi nefeslerimizde,
Uzattık ruhumuzu, birbirine bağlayamadık..
Sevmekten bıkmadık da, yürütemedik acıları..
Diretemedik sancıları, uğurlayamadık hayat yolcularını..

Nefesimizi kestik bir birimizin suretine gözlerimizi kaparken,
Kararttık mevsimleri, koparken cinnet fırtınamız!
Bağıra bağıra sövdük içten..
Acı'dık, Kan'adık, Ağla'dık..

AŞK'mış, adı.
Pişman olmadık ama çok Yan'dık..
Sus'tuk, pus olduk..
Uzatıp ellerimizi bir birimizin kelimelerine,
Kan bulaştırdık!
Yaralandı tebessümlerimizin dizleri,
Koştuk ama konuşamadık..

Sustuk ya konuşmayı unutmadık..
Ama sustuk ya, konuşamadık!

Yılları eskittik bilinmezliklerle,
Unuttuk sandık, ama unutamadık..
Olur da gözlerimiz buluşursa bir gün diye,
Yumduk bir daha açamadık..

Ve son oldu, Aşk'tı adı..

Sustuk..!

Da yüreklerimizi susturamadık..

KOCAMAN BİR TEBRİĞİ HAK EDEN **BLOGSTAR** SEÇMELERİ

     
ADAY GÖSTERMEK VE OY VERMEK İÇİN TIKLAYINIZ...!!!

       Geçen sene ve bu sene bin bir emek ve gayretle hazırlanan bir aktivite olan **BLOGSTAR**ı ve bunu hazırlayan bbm yazarlarını gönülden tebrik ediyorum.

        Harcanan çaba, uğruna dökülen emek o kadar çok ki.. Hiç bir karşılığı olmadan, sadece daha güzel bir ortam, bloglara şenlik olması adına yapılan bu olayı canı gönülden destekliyorum ve emeği geçen her arkadaşa teşekkür ediyorum.

        Bence zaten sizler de birer starsınız :))))

        Her bir arkadaşı detaylı bilmesem de Bloglar Mahallesi, BBM-ÇARŞI sahiplerine ve üyelerine tüm sevgilerimi gönderiyorum..

        Ve ve özellikle bu kadar az aktif olabildiğim dönemde beni hala EN DUYGUSAL BLOG ve EN DUYARLI BLOG kategorilerinde aday gösteren sevgili, vefalı arkadaşlarım size de yürekten sevgilerimi ve teşekkürlerimi gönderiyorum.

        Hiç bir çıkarı olmayan bu yarışmada beni zaten geçen sene mest ettiniz, birinci yaptınız. Bu sene de hala hatırlarınızda yer edinebildiğim için çok mutluyum ve sizlere de müteşekkirim.

        Hala haberi olmayan arkadaşım varsa eğer isterseniz siz de sevdiğiniz blogları önerebilir, onları herkesin tanıması için oy verebilirsiniz. Bunu yapmak için Aşağıda vereceğim linki tıkladığınızda açılan sayfada gerekli kısımları doldurmanız yeterli olacaktır. Tek bir blogu istediğiniz her kategoriye eş zamanlı aday gösterebileceğiniz gibi, her kategoriye ayrı ayrı bloglar da önerebilirsiniz. Gerekli olan tek şey sayfa başında sizin bilgilerinizin olduğu yeri ve alt tarafta ta olan kutucuklara da (her kategori için ayrı bölüm var sayfa sonuna kadar bakınız) adaylarınızın bilgilerini girmenizdir. Bu kadar basit yani :)

ADAY GÖSTERMEK VE OY VERMEK İÇİN TIKLAYINIZ...!!!

Ve Karşınızda Bay KIRPIK :) & Regaip Kandili

Bu resimde gördüğünüz cicinin adı Kırpık.
Bakmayın şimdi tüylerinin kırpılmış olduğuna daha bir ay öncesine kadar yastık doldurulacak yün topu gibi geziniyordu ortalarda, belediye sağolsun yakalamış ve bir güzel kırpmış :)
Eskiden de şekerdi ama şimdi daha bir yakışıklı olmuş hani biricik Kırpık'ımız.

Efendim Kırpık babamın pastanesinin orada yaşayan bir sokak köpeği.
Ama tabi esnafın canı, gözü olmuş, bizimkiler tarafından beslenilen tatlı, uslu ve miskin bir köpekçik.
Bende severim kendilerini, zira zaten annem huylarımızın benzeştiğini söyler.

Şiiii Gülmeyin :))))

Hadi anlatayım bari :)

Şöyle ki Kırpık pastanenin önünde ki paspaslara yatmaya bayılır. Tabi ki babam onu orada görene dek.
Babam Kırpık'ın paspaslar üzerine uzandığını görünce gelip Kırpık'a kızar.

Diyalog şu;

Babam:

-"Ben sana demedim mi buraya yatma diye bak müşterinin önünü kesiyorsun, kalk çabuk!"

Kırpık bunun üzerine usul usul kalkar yavaşça yolun karşısında ki parkın köşesine geçer ve oraya uzanır. Ne zaman ki babam gözden kaybolur, Kırpık yine ağır ağır yattığı yerden kalkar ve pastanenin önüne gelir, paspasların üstüne bir güzel serilir.

Tabi bunu gören ben ve annem bir birimize şöyle manalı bir bakış attıktan sonra gülmekten kırılırız. Ve işte tam o anda annemden beni yerin dibine sokacak, aynı zamanda pis pis sırıtacak bomba yorum gelir.

Annem;
-"Nursalkımı bu aynı sen, babanın gördüğü yerde onun istediklerini yapıyormuş gibi yapıyor, baban gözden kaybolunca yine kendi bildiğini okuyor."

Tabi bu yorumu duyan babam bize yan yan bakarken Kırpık ve ben kaçacak delik ararız :)))))

Bu olaydan sonra ne zaman Kırpık'ı görsem önce gizli gizli babama bakarım sonra Kırpık'a göz kırparım. Geçen akşam yine ortalarda babam yokken aşkımızı yaşadık Kırpık'ımla ve sonra o bana yakışıklı yakışıklı poz verdi bende bu tatlı varlığı sizlerle tanıştırayım dedim.


Bu arada bu gün 16 Mayıs Perşembe günü Mübarek Regaip  Kandili.

Rabbim bu geceyi hakkımızda ve ruhumuzda hayırlı, uğurlu kılsın. Umarım bu gecenin hürmetine, günahlardan sıyrılır, cemali ilahiye giden yolda bir adım daha atabiliriz. Tanıdığım, tanımadığım tüm müslümanların Regaip gecesi bol nurlu ve huzurlu olsun. Kandilimiz Mübarek olsun.

Sevgiler ve saygılar efendim.

∗ NURSALKIMI HAVA DURUMU..? ∗

Nihayet kendime dair yazacak vakit buldum..
Bu aralar şiddetli yoğunlukla seyreden işlerim var..
Bir de yeni ev telaşım..
Yakındır bir iki ay sonra taşınacağım..
Şimdiden bir sıkıntı aldı beni sormayın..

Yapılacaklar, seçilecekler, alınacaklar..
Duvar rengi, duvar kağıdı, duvar taşı..
Tülü, perdesi, mobilyaları..
Mutfak dolabı, daha neleri neleri..

Hepsi için ince eleme, sık dokuma gerekiyor..
İçime sinmeli bir kere yoksa defalarca değişim yaşarım iyi biliyorum..
Bir defa olsun temiz olsun diyorum, sonra yık, kır, dök, kaldır zor oluyor..
Ama kafam öylesine yoğun ve allak bullak ki..
Bu yoğunluk arefesinde nasıl bir düzen kuracağım kendime bilmiyorum!
İki hafta da bir hafta şehir dışındayım neredeyse, düzen alt üst olmuş durumda..
Şehir dışında olmasam ne yazar, şirkette ki işlerden beynim sızlıyor akşamları..

Öyle ki artık her cümleyi mix edip söyler oldum..

Hacigöz ile Karavat dedim en son! (Karagöz ile Hacivat yani)
Varın gerisini siz hesap edin..
Ben işte böyle bir kafayla hemde baharın en orta yerinde bir ev tasarlayıp, hazırlayıp taşınacağım.
Aman ALLAH'ım çıldırmamak içten bile değil..
Ne yapacağım, nasıl yetişeğim bilmiyorum!

İşte bu yüzdendir ki bu aralar nursalkımı karmaşık bir bahar havasında..
Ilık ılık esiyor kimi zaman, kimi zaman güneşli ama çetin ceviz rüzgarlı..
Dingin bir gök kuşağı tadında, ama firurengiz yağmurlar altında..

Oysa ben o üst resimde görünen dingin havadan istiyorum!
Lütfen ya sadece bir parça, çok mu şey bekliyorum ?
Hıh? söyleyin çok mu şey istiyorum???

Bu arada evimi kısım kısım sizlerle de paylaşacağım ALLAH nasip ederse, yaptıkça, seçtikçe sizlere de buradan yayın yapacağım :)
Fikirleriniz tabi ki önemli benim için.
Şimdiden herkese sevgiler,
İyi ve bahar tadında güzel bir hafta diliyorum..

Uzun Bir Aradan Sonra Merhaba :)

Herkese merhaba,

Uzun, uzun süredir yazamıyorum iş yoğunluğum sebebiyle.
Bu günde çok yoğunum ama blogumu boynu bükük ve boş bırakmak istemediğimden bir merhaba diyeyim hemde sizleri mor sümbülümle tanıştırayım dedim ve geldim. :)

Efendim bu üst resimde gördüğünüz iki kere açan güzel çiçek benim mor sümbülüm olur :)
Geçen hafta bağdat caddesinde ki büyük parkın açılışında aldığımız tek tomurcuk halinde ki sümbülüm bu hafta ben şehir dışındayken iki kere açmış :)

Nasıl güzel kokuyor, nasıl şeker bir görüntüsü var anlatamam..

Bu aralar ne yazacağımı bilemediğimden ve zaten yazacak kadar aklı bir araya toplayamadığımdan uğrasam da bloga yazmadım, yazamadım.

Bu günlükte ölmedim yaşıyorum diyebilmek için uğradım..

Umarım kısa zamanda beynimi ve kendimi toplayıp, yoğunluğumdan sıyrılıp gelirim eskisi gibi..

Umuyorum yani hala :)

Herkese iyi bir hafta diliyorum, tekrar görüşene dek esen kalın :)

MASALIMSI..!

Eyvah!
Aşk battı parmaklarıma, kanıyor..
Yüreğimi keder tutsak etti, sızlıyor..
Ah bu koyu gece, yapıştı gözlerime sanki!
Aymıyor!!!
Gün ağarmıyor..

Güneş rengini solgunluğa teslim etmiş..
Yeşili de solmuş pembesi de baharın!
Bu ne dermansızlık, dünya ağır bir romanın yapraklarından savruluyor..
Yavaş, yavaş..
Sessiz ve anlamsız!


Kararsızlık dişlerime takılmış, dökülemiyor dudaklarımdan,
Ey sevgili, yeninden bul beni!
Sevda ile var et yine gülüşlerimi!
Bir aşkı bırakıver usulca gönlümün surlarından içeri!
Bahar olsun tenimde,
Aşk koksun yüreğimde,
Çiçekler açsın gözlerimde!

Hasretim ben öylesine sevilmeye..
Yüreğim masum bir çocuğun yanağının okşanması gibi avutulmaya hasret!
Ruhum hafif hafif kuytulanan terennümler gibi kaçak esintilere muhtaç..

Yoksa, yoksa yitiyorum bu salaş dünyanın fütursuz boşluğunda!
Sönüyor içimde ki ışık, insansı bir robota dönüşüyorum bende!

Zira, bir masala ihtiyacım var!
İçinde kaçamak bakışlar, tatlı bir heyecan ile kızarmış yanaklar olan!
Bir sevdaya tutunmalı ellerim, beni içine çeken karanlığa direnebilmek için!
İçimde ki ateş kül olmak üzere..
Küçük bir sevinçle üflemeye ihtiyacım var,
Yeniden mutluluk ile yanıp tutuşmak için..

Yok oluyorum..
Yavaş yavaş yitiyorum..
Ne olur tut ellerimden beyaz atlı prens..
Yoksa sonu gelmeyen bir masalın tutkusuz kahramanımsısı olmak üzereyim..
Yansımalardan bile silinip, yok olmamak için..
İçimde ki küçük kızın yaşamaya devam edebilmesi için..
Ne olur rüyalarımın sebebi, hayallerimin kahramanı..
Yeniden bir masalı birlikte yazalım..