Bu gün..

Bu gün içimde şuursuz bir sıkıntı var..
Aptal şeyler düşünüyorum, aptal bataklıklara saplanıyorum..
Bu gün dünyayı yakasım, yıkasım, katledesim var..
Önüme çıkan her şeyi ezip parmaklarım arasında sonra da fırlatıp atasım var..
Keşkeler, ahlar, umutsuzluklar beynimi kemiriyor ucundan ucundan..
Düşünmekle hayal kurmak arasında bütün vücudumu saran bir sorumluluktan bunalım halindeyim.
Sanki Karadeniz'de batan gemilerim var, sırtımda koca bir yük, boynumda tasma!
Bunaldım, daraldım, darlandım..
Yorgun, isteksiz, huzursuz ve biraz da şuursuz hissediyorum..

Bu gün ben hiç iyi değilim..
/Yine


// Düzeltme : Yazı taslaklardan yanlışlıkla yayımlanmış nasıl oldu anlamadım ama güne tevafuk düşmüş..
Haleti ruhiyemi aynen ifade etmiş..

Vazgeçtim ..

Vazgeçtim..
Ey hüznüne kurban olduğum..
Ey yokluğundan vurgun yediğim..
Ey uğruna viran olduğum..

Umutlarımdan vazgeçtim..
Ey aşkına mahkum kaldığım..
Bu nasıl bir delilik...
Söyle, bu nasıl bir çaresizlik..
Sessizliğinde kendimden de vazgeçtiğim..

Yangınından kor,
Ey aşkından kör olduğum..
Hangi biçare kitaba yazıldı kaderimiz..
Hangi akşamın ateşinde demlendi kederimiz..

Dayanamıyorum artık..
Azrailim ol gel..
Ecelim ol sar..
Vazgeçtim ya,
Gel de bu gecenin ahirinde beni al..

Vazgeçtim..
Gel seril üstüme toprağım ol..
Vazgeçtim..
Gir saplan yüreğime hançerim ol..
Vazgeçtim..
Al şu canı bu tenden katilim ol..

Vazgeçtim..
Vazgeçtim de kendimden,
Söyle neden geçemiyorum senden...?

"Bu karanlıkta tek ışık sensin Allah'ım........"

Yine mi Keder..

Bazen yüreğim patlayacak hissediyorum hüzünden..
İsyana varıyor yollarım, böyle ramak kalıyor düşmeye..
Kaybedişler, umutların parça pinçik olması, hayal kırıklarım gelip oturuyor boğazıma..
Hasretler, umutsuzluklar beynime beynime vuruyor durmadan..

ALLAH'ım diyorum,
ALLAH'ım yine kapındayım, acizim, kimsesizim, yapayalnızım, çaresizim ne olur yardım et..
Ne olur tut ellerimden yoksa kayıp gideceğim, ses ver sesime yoksa sükuta yenileceğim..
Karanlık çöktü üzerime, uzun süredir ama çok uzun süredir bir umut ışığına ihtiyacım var..
Sesime ses, duama kabul bulmaya ihtiyacım var..
Yoksa yitip gidiyorum..

Yüreğim sanki parçalanıyor, yalnızlıktan üşüyorum..
Duygularım uyuşuyor..
Yanıp kavruluyorum, bu içimde ki şey, acizlik mi demeli? Yoksa yalnızlık mı? Kimsesizlik mi?
Adını bir türlü koyamadığım bu şey, sinsice işliyor kanıma, yavaş yavaş tüketiyor beni!
El-aman rabbim, yardım et bana..
ALLAH'ım kalmadı dermanım, takatim kalmadı..
Yardım et ne olur, tükendim..
Yardım  et ne olur, sana muhtacım..

Yanardağ gibi için için sönmez mi bu sinsi ateş?