Canan..

Benim için bir İstanbul.. Kulesi sen, sana yanık kızı ben.. Gel dediğim kızıl akşamlarda, Ateşten hasreti koynuma aldığımda, Bekleneni sen, bekleyeni ben.. Güneşe erdiğim nameleri sana anlatmadı mı martılar? Yalana mı döndü sende yaşanan taze aşklar? İstanbulun silüetine yakışan kulesi sen, Sana çarpan hırçın mavi dalgaları ben.. Hadi nazını yüzdür hüzünlü çehremde, Üsküdarın kulesi sen, asi denizi ben.. Sevda şehrinin kışı sen, sana yanık yazı ben.. İstanbulda sızı sen, sana aşık kızı ben..

---

Yoksa yaLana mı döndü sende yaşanan aşkLar?
SöyLe İstanbuL neden her daim benim kaLbim yanar?
SöyLe İstanbuL "O" yar buLmaz mı beni gönlüne baktığında?
SöyLe istanbuL ...?

---

Şimdi //// Karalamaca..

Yıldız alacası şimdi gönlüm..
Ben seni bilmem hangi gecenin,
Bilmem hangi rüyasında,
Bilmem kaç kere gördüm..
Ve bilmem neden sevdim..

Sen masmavi düşlerimin kara bakışlı yari..
Sen karanık gecemin tutulan ay parçası..
Şimdi ben böylesine özlem duyarken sana..
Sen hayatımın çözümsüz en zor bilmecesi..

Şimdi çık gel! Bırak masivasını, ben tutarım ellerinden..
Şimdi çık gel! Bırak maverasını ne olur, ben hazırım..
Şimdi çık gel! Anlatma hiç bir şey sadece bak gözlerime..
Ben senin sustuklarından bile seni anlarım..
Şimdi çık gel, ben hazırım..

Sadece yorgunum biraz ve üşüdüm de..
Yolumu da kaybettim gözlerinin kara dönemeçlerinde..
Olsun, biz bu sonbaharlarda,
Birlikte süzülürüz rüzgârların uçurduğu yapraklarda..
Şimdi çık gel..! Ben hazırım..
Şimdi çık kozandan, yüreğime gel..
Nefesine muhtacım...

Nasıl..?

Bazen kelimeler yolunu şaşırır da dökülemez dilinden..
Susar zaman ve yalnızlığın konuşmaya başlar..
Ne akşam doyurur yüreğini ne yıldızlar aman verir karanlıklarına..
Nutkun tutulur ve gözlerin ince ince kanar..
Dualar edersin, istersin yaradandan yana yakıla..
Çaresizliğin dibine vurur, nefessiz kalırsın..
Çok ihtiyacın olur o an sevdiğin kollara sığınmaya..
Üşürsün en sıcak odalarda bile..
Bazen umutların bir ağacın yaprakları gibi tek tek  dökülür ya..
İmkansızlıklar yaralar ruhunu, yakar canını..
Kahredersin içinde ki fırtınadan hiç haberi olmayacak sevgiliye..
Kahredersin kurulmadan yıkılan hayallerine..
Kaderine, geçmişine, geleceğine..

Nasıl diner bu acı?
Nasıl kurtulurum içimde ki bu uçurumdan?
Nasıl bir daha bulurum yolumu bu kaybolmuşluktan..?
Nasıl çıkarım bu işin içinden?
Nasıl üstesinden gelirim..?

ALLAH'ım çok çaresizim..


//04.11.2014 Kütahya'dan