Seviyorum..

Seni seviyorum..
Aramızdaki yakın mesafelere, uzak yıllara aldırmadan!
Hiç bir yasağa takılmadan!
Ruhum hür, yüreğim özgür..
Seni senden bile saklıyorum,
Ellerime ve dilime vurulan tüm kelepçelere rağmen;
Seni yüreğimde biriktiriyorum..
Öyle ki senin adına benzeyen bir isim söylendiğinde,
Sarsılıyorum, tir tir titriyorum..
Virane sokaklarımın yıkık duvarlarına bile yansımazken suretin,
Ben hayalinin ardına saklanıp, savunmasızca ağlıyorum!
Kara bir gecenin, matemli havasına bürünüp gizliden,
Elime aldığım öylesine bir resmin içinde,
Sesi soluğu olmayan bakışlarının derinlerine bakarak,
Sessizce ama sonsuzca haykırıyorum!

"SENİ SEVİYORUM!"

yüreğim..

Yüreğim sus artık..
Sesinin ulaşabileceği bir yer yok..
Feryatların, figanların büyüdükçe dizlerimin dermanı tükeniyor!
Karanlıkların sonu aydınlığa varmayacak bil!
Bu gün neysen, neredeysen yarın da o! Bil..

Yüreğim sus lütfen,
Sevda savaşlarının yegane mağlubusun artık kabul et..
Yenilmek kaderine yazılmış bir yazgı..
Hüzünlerin bu bahar da son bulmayacak bil!
Bu gün nasılsan, nasıl ağlıyorsan yarında o! Bil..

Yüreğim sus..
Hiç bir zaman sevdiğin kadar sevilmeyeceksin,
Hiç bir zaman sevda deminde demlenmeyeceksin..
Hep yarım kalmalar, hep hasretler düşecek payına,
Bu yolun sonunu hiç bir zaman değiştiremeyecesin..
Bu gün nasıl yarımsan, yarın da yarım kalacaksın..! Bil..

//yoruldum..

Ufacığım..

Sustun..
Kelimelerin gitti önce, sonra peşinden bir bir umutlarım..
Şimdi geriye kalanıma bakıyorum da;
Ne kadar eksildim, ufacığım..