Karanlıklar/ım..

şiiiiişşş....
Niye diye sorma .. !
Söyleyeceklerim ağır gelebilir sevgili ..
Sakın ola küskünlüğümü sorgulama ,
Bende bulacağın sonsuzluk seni de içine çekebilir!!!

Dur, dur orada,
Sadece dinle, daha fazla soru sorma...
Dur, kal orada..
Yalnızlık ateşiyle yüreğimi kaynatan sancılarıma dokunmaya çalışma,
Bitap sezinlerim seni derinden ürkütebilir!
Küllerine bile acımaz, yaşama dairlerini yakabilir!

Bilmek istiyorsan söyleyeyim,
Ben sadece ..
Ben sadece kanıyorum,
Hava baloncukları bronşlarımı tıkıyor akşamın ayazında,
Ruhum kurtulmak istiyor içine çekildiği bedenden,
Ben sadece .. .. ..
Sadece ölüyorum yavaş yavaş ..
Ben küskünlüğüme akıyorum, tutamadan kendimi!

Ben..
Yalanlara küstüm önce, hayat adına anlatılan yalanlara..
Fani aşklara küstüm, aşığım deyip ağlatanlara...
Bekasız baharlara küstüm, soldurmak niyetiyle çiçek açtıranlara..
Yaralayanlara ve acımasızca yargılayanlara!!!
En çok da şu koca dünyada ki kimsesizliğime küstüm..
Sol yanımda hep sızlayıp duran adı bilinmez duyguya..
Nefeslerimi keserek, beni benden alan tınıya..
Uykularını bölerek gözlerimi acıtan yaşlara küstüm..

Küstüm yalnızlığıma, yorgun ıssızlığıma..
Lal olan mutluluğuma, bozguna uğrayan hayallerime..
Gözü görmeyen aşık olmaya da küstüm,
Beni benden alıp geri bana bırakmayanlara!
Hayatımdan her geçen değerli ya da değersizin benden parçalar koparmasına..
İçimde ki kapanmak bilmeyen boşluğa da küstüm..

Öylesine açım ki aşka, öylesine açım ki bir ıs'a...
Öylesine muhtacım ki yüreğimi ısıtacak bir sese..

Bu hırçınlığımı mazur gör!
Madem bilmek istiyorsun beni, vahşi bir kısrağı sever gibi sev duygularımı!
Zarif bir ceylanı tutar gibi tut bakışlarınla feri solgun bakışlarımı!
Unutma sakın, fani bir dokunuşa ihtiyacım yok!
İstediğim maneviyatın ruhuma sızması,
İstediğim varlığıma füsunlu bir terennümün sakince esmesi..

Unutma!
Tamamlandığım an da kaybettiklerimin derin yaralar bırakması küstüğümdendir her şeye..
Ondandır yalnızlığımı hiç bir ilacın tedavi etmeyişi..
Sakın aynı hataya kapılma,
Bil ki tutunduğum son dalın kırılışı olur varlığın,
Bil ki çaresizliğime karışır kahreder beni de, seni de yalnızlığım!
-------------------------------------------------------------------------------------------
Yine düştüm bir karanlığın gölgeme yansıyan aksine..!
Gel,
Gel tut ipek misali narin kırılganlıklarımdan,
Çek,
Çek çıkar çırpınışlarımı ve beni..
Çıkar sevişlerimi şu kahreden yalnızlığımdan!!!


09.03.2012 (TEKRAR)

HÜZNÜN ÖZÜ..

Damla damla yağan neydi?
Gözlerimle hava bu gün bir kararmıştı sanki!
Gri bulutlar sararken çehremi, çevremi..
Ağlayan kimdi?
Gökyüzü mü? Yoksa ben mi?

Bildin mi?

Hepside yağsın bırak boş ver..
Gerçekten güzel olur bilir misin?
gök yağarken gözleri ağlamak!
Dil sükut ederken sözleri avaz avaz haykırmak..
Anlayana elbet! Anlayabilene yani..

Bilse! bilsen..
Duysa ya, duysan!
Olmazdı, olmadı da..

Sonra baktı gözlerim, gökyüzüne..
Bulutların arasından sızarken güneş..
Bir umut filizlendi gözyaşlarımın değdiği tenimde!
Umut bu, yenir mi?
Ellenir mi?
Parmaklar tutar mı bir ucundan?
Uçar mı bilinmeyen diyarlara?
Uçurur mu?
Bilemedim, bilseydim..

Sustu, sustum..

Saçmalamaktı niyetim, yazdım..
Saçmaladım!!!!


(TEKRAR)

Ağlarsın ...

Yürek tıkanır bazen,

Boğulursun etrafında dönen zaman içerisinde!
Aniden çocukluk özlemi bastırır ruhuna, buhran ilmek ilmek işler kanına..
Gençliğine göz yaşları dökersin, kuru kalabalıklar içinde kimsesizliğine ağlarsın..
Ağlamaktır elinden tek gelen, göz yaşlarıdır bir tek gönlünde ki ateşi serinleten!
Sebepsiz yere yaşarır gözlerin, anlaşılmaz bir hal alır, daraldıkça tükenir sözlerin!
Canın yanar, yüreğin çığlık çığlığa..
Yetemediklerine, yetiremediklerene söversin!
Kaderine, kederine velhasılı her şeye küsersin..

Tek istediğin kaçmak gitmektir akşamın koynundan,
Ellerinde tüm hasretler sere serpile ıssızlığa uzanmaktır..
Kimse olmamaktır belki de, ya da küçük bir kum tanesi olmak!
Ne bileyim belkide boş bir ip askısı ya da ters dönmüş bir şemsiye...
İstersin, istersin ya hiç biri olamayacağını bile bile..

Yalnızlık, ah yalnızlık..
Kimsesizlik, ah sessizlik..
Uçarı kaçarı yürek..
Ah heyecanı tüketilmiş benlikler...
Ah ben ve ah SEN..

Ağlarsın.. Ağlarsın..
Ve bilirsin aslında en başından beri hep yalnızsın!

(Tekrar)