Eksik..

Şimdi biraz güneş lazım bize..
Bir orman kıyısı, biraz dere şırıltısı..
Ve bir bardak çay..

// Şimdi bir de sen lazımsın bana..
// Biraz gözlerin, biraz ellerin..
// Ve bir yudum sevda...

Masumiyet..

Yalnızlığın tezini hazırlıyor yüreğim!

Sanki derin kederler ve acılar bu akşam ödevim...

Tebessümünü yıkadığım hüzne adanmış bir kaç şeyin...

Ne adı var ne de tadı...


Boğazıma düğümlediğin bir kaç ses,

Buluşuyor şimdi yorgun bir hecede…

Dilimin ucunda, batıklardan bir name...


Tut hadi, ellerimi tut ki;

Yıkılıyor sokaklarım, tükeniyor özüme “Mahkumiyetim”..!


Gel hadi, gel de gör ki;

Gözlerimden bir bir damlıyor bütün "Masumiyetim"..!








"Ben mi?

Ben sadece seni çok sevdim..

Ve sen anlamadın!!!"

..... .....

Ve en çok...
En çok gece olunca, etrafa bir sessizlik çökünce duyuluyor iç sesim
Ve en çok o zaman vuruyor tam on ikiden beni hüzün..

Bazen kaçıp kurtulmak istiyor ruh ten kafesinden..
En çok ümitsizlik geldiğinde yanıyor canım..
Ve en çok imkansızlıklara kanıyor içim..

Ve bir de sen..
En çok sessizliğin yankılanıyor mabedimde..
İnşirahlar fayda vermiyor ki!
Yetmiyor artık uzaktan sevmeler,
Bir tutam duayı alıp bastırıyorum sensizliğime!
Olmuyor...
Sen kaybından ölüyorum yavaş yavaş..

Başım dönüyor, sen dönüyorsun,
Ama dünya, benim dünyam duruyor işte!
Günahlar geliyor vuruyor beni en kuytularda,
Melodisini kaybetmiş bir beste misali
Süzülüyor, savruluyor tüm notalarım...

Söyle, hangi teselliye sığınayım?
Söyle, hangi kapıdan medet umayım?
Bu yokluk ölesiye kanıma dokunuyor,
Canıma canıma batıyor, feryat figan ahlarım!
Söyle, bu yıkılmışlığın hangi tarafından tutayım?

Ne dersen de...
Yolunu kaybetmiş bir yolcu..
Ateşe düşmüş bir günahkar..
Masumiyetini yitirmiş bir zavallı..
Fark etmez ki benim bir adım yok artık,
Ben benden göçeli, yüreğimden bir sen geçeli çok oldu..
Gelip de baş köşeme kurulduğundan beri..
Kimi zaman fakir bir dilenci,
Çoğunlukla kimsesiz bir göçebe...

Yani anlayacağın çok oldu ben biteli...

s..s..d..s...

bilmeyeceksin.hiç.bir.zaman...





// Sana Not :)
Sorduğun için teşekkür ederim arkadaşım..
Bedenen idare eder, lakin ruhen  ..
Blogu daha doğrusu yazmayı bırakmamak için çırpınıyorum..
Ve lütfen üzülme!