26 Temmuz 2018 Perşembe

yor/ul/dum..

Çırpındıkça batıyorum sanki..
Anladım ki direnmek imkansız artık hayata..
Tüm damarlarımı saran hissizliğin tek fani bir arzusu kaldı artık..
Oda sonsuzluğa ulaşmak..

Yıktım geçtim kendimden kalanları..
Anıları, geçmişi, geleceği yaktım..
Savurdum küllerini garip bir tebessümle..
Yarımdım hiç oldum..
Kimsesiz, sessiz, tüm duygulardan azat edilen bir cesedim şimdi..

Yordum kalbim seni..
Özür dilerim bende çok yoruldum..

Sana sığındım rabbim, sen bana mukayet ol..



Nursalkımın..

2 yorum:

  1. heeey formdasın hüzün kraliçesiiii :)

    YanıtlaSil
  2. Merhabalar.
    Aslında bizleri yoran yine bizleriz; ama her nedense kabahati hep karşı tarafta arama gibi bir eğilimimiz olduğu için, tüm kabahati hayata ve kadere yükleyiveririz. Ne yakarsak yakalım, hiç bir şeyi yok edemiyoruz.
    Bu güzel, anlamlı ve duygu yüklü dizeleri döktüren kaleme ve yüreğe sağlık ve mutluluklar dilerim. Her şey gönlünüzce olsun. Selam ve dualarımla birlikte en Güzel'e emanet olun.

    YanıtlaSil