İhtimal..

Sen bilmesen de severim ben seni..
Gizli gizli izlerim saklandığım bir gölgenin arkasından..
Ellerim yetişemezse sana bakışlarım yoklar tenini..
Bir şeyler başardığında alkışlar, kaybettiğinde ise sıkı sıkı sarılırım hüzünlerine..

Sen bilmesen de severim ben seni..
Bir kanaviçe gibi işlerim yürek damarlarıma suretini..
Hayallerimi tüm gerçekliği ile feda ederim bir bakışına..
Emrine amade bir köle misali koyulurum yollarına..
Sana döner tüm sapaklarım, gözlerinin karasına varır tüm çıkmazlarım..

Sen bilmesen de severim ben seni..
Sesszce, uzaktan..
Bir dokunuşuna bin hasret..
Özlemler koyarım yarınlarıma..
Andığım her sevda sen olursun..
Gördüğüm her düş, uyuduğum her rüya...
Çaresizliğe fısıldadığım efsunu yanmış her dua...

Sen bilmesen de severim ben seni,
Bilinmezliklere emanet ederim her gece aşkını..
Her şafak biraz daha sancır yüreğim..
Her "kim bilir" cümlesi takıldığında boğazıma..
Aklıma imkansızlığın gelir..
Yine de umut ederim tüm yokluğuna rağmen varlığını..
Vazgeçmeden ışığım olur ihtimalin..

Sen bilmezsin ne hayallerle yaşarım ben seni..
Sensz ölüme adarım tüm varlığımı..
Sevişine, sevişmelerimize hasret büyütürüm..
Üşürüm sıcaklığına iklimler boyu..
Yanarım serinliğine denizler dolu..

Sen bilmezsin de;
Son kez SENİ sevdim ben,
Ve son ışığımdır artık ihtimalin..

Eylül Kadar Yalnızlık..

Kaç eylül daha?
Söylesene, kaç eylül daha gerek bana seni unutmak için?
Kaç bahar daha solmalı gözlerimde?
Kaç zaman daha eskitmeli, kaç saniyeyi daha kurban etmeliyim uğrunda!
İçimde ki ateşin küllere vurması için,
Söyle kaç kez daha alev alev yanmalı ve usulca sönmeliyim?

İçime işleyen gözlerini silebilmek için aklımdan?
Kaç gece daha uykusuzluğa yenik düşmeliyim?
Kaç gözyaşı daha uğruna yağmalı damla damla ruhumdan..
Kaç kalem, kaç kelam daha..
Söyle, Tesirine tutuklu benliğimi senden geri alabilmek için,
Kaç mevsimi daha heba etmeliyim?

Söylesene daha neleri tüketmeliyim azad olmak için sevdandan?

Sen bana kavuşmaların son bulacağı deva idin..
Sen canıma can, tenime yar idin..
Sen feri solan gözlerime vuran son dem,
Ezilmiş cümlelerime kelam olan son kalem idin!
Sen bendin ben sana yazılmış söz idim..
Sen umutların söndüğü bir geceye yıldız,
Sen karanlığıma parlayan ışığım,
Üşüyen gönlüme yanan ateş idin..

Sen hasretine yandığım,
En çok nasıldı kokun onu bilmek isterdim..
En çok başımı omzuna yaslayıp gözlerimi yummaktı hayalim..
En çok nasıl severdin beni onu hissetmek isterdim..
Tüm teslimiyetim sanaydı, bilmediğin duvarların ardında..
Dünya değildi derdim, dünyada bir tek sen idin..

Bir bilsen benim için kaç bilinmeyenli denklemdin?
Çözemedim, çözümsüzlüklerde kayboldum..
Söyleyemedim, imkansızlıklarda savruldum..
Sükuta yenik düştü tüm umutlarım..
Sessizce, pare pare yok oldum..
Dilimin ucunda kaldı, SEN'i seviyorum diyemedim..
Sustum..

Şimdi soruyorum kendime daha kaç Eylül daha susmam gerek..?

".. Gelmeyelim göz göze ağlarım dayanamam.."

// Eskilerden

                                                                 

Gece..

Bırakın beni,
Şimdi kara bir gece yankılanıyor yüreğimde..
Yıldızlarım virane gönlümden tek tek firari..
Hangi aşk tutmuş ki yangın suretinde çehremi
Söyleyin hangisi ruhuma yoldaş hangisi olmuş bana fedai?

Tutuklu kalmış sevdam boynunda bir vefasızın..
Bir lahza bile dinmiyor yüreğimde ki sızın..
Git ne olur, nefesimi vursun yokluğun ansızın!

İstemem artık yarınları...
Bırakın ben bugünlerde kalayım..
Şimdi yatıp uyuyayım ve yarına bir daha hiç uyanmayayım..
Bırakın beni gecelerde yanayım !
Bırakın bu gece gözlerimi son defa yumayım !
İstemiyorum!
Yarın olduğunda beni bir daha uyandırmayın !

Umudum kayıp, aranmıyor..